รดกของวิถีเซียน พวกเขาถึงขั้นเคยชโลมเลือดของสรรพชีวิตล้างพันมหาโลกา ให้พันมหาโลกาหวนกลับไปสู่ยุคอนารยธรรม ทว่าถึงจะทำเช่นนั้นก็ยังตามหามรดกของวิถีเซียนไม่พบ
ทุกครั้งที่สิ่งมีชีวิตเพิ่มจำนวนขึ้น วิถีเซียนก็จะโผล่กลับมาใหม่อีกครั้ง นานวันเข้า เจตจำนงแห่งมหามรรคาทั้งหลายก็ได้แต่ปล่อยให้วิถีเซียนถือกำเนิดขึ้นมา รอคอยจนวิถีเซียนแข็งแกร่งขึ้นแล้วค่อยกำจัดมัน แม้จะยุ่งยากไปบ้าง แต่ก็ไม่มีหนทางอื่น
มหามรรคาคอยมอบด่านเคราะห์ให้สรรพชีวิตทั้งหลาย แต่วิถีเซียนคงจะเป็นด่านเคราะห์ของมหามรรคา
ทัณฑ์ริษยามองมหามรรคาอนธการ ห้วงอารมณ์ในใจค่อยๆ สงบ
ด่านเคราะห์อสนีบาตยังดำเนินต่อไป อสนีบาตมากมายมหาศาลแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม ในสายฟ้าแต่ละเส้นดูเหมือนซ่อนวิถีบำเพ็ญแห่งหนึ่งเอาไว้ เงาร่างมากมายนับไม่ถ้วนเหาะตามกันลงมาเบื้องล่าง พวกเขาปะทะกับโล่แต้มเซ่นไหว้แล้วแตกสลายหายไป
จิตใจของเจียงฉางเซิงเริ่มเยือกเย็นลง ในเมื่อมองไม่ออก เช่นนั้นก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อม แล้วทุ่มสุดกำลัง!
ระหว่างผืนฟ้ากับผืนทะเล หยดน้ำฝนยังคงนิ่งค้างอยู่กลางอากาศ แต่พวกมันทยอยถูกสายฟ้าทำลาย บ่งบอกว่าพวกมันล้วนไม่ใช่ภาพลวงตา
เจียงฉางเซิงรอคอยอย่าง
