อดทน แต้มเซ่นไหว้ตรงหน้าลดลงด้วยความเร็วที่เขายังยอมรับได้อยู่
หมอกสีม่วงที่เกิดจากมหามรรคาอนธการโอบล้อมรอบตัวเจียงฉางเซิงแล้วขยายออกไปรอบๆ อย่างไม่หยุดหย่อน พวกมันไหลทะลักเปลี่ยนรูปร่างอย่างต่อเนื่อง ค่อยๆ กลืนร่างแยกผานกู่ทั้งห้าพันตนเข้าไปในหมอกสีม่วงแห่งอนธการ
ระหว่างกระบวนการนี้ เจียงฉางเซิงพบว่ามหามรรคาอนธการแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ไม่ใช่เขาคนเดียว สิ่งมีชีวิตที่ฝึกบำเพ็ญมหามรรคาอนธการในวิถีเซียนทั้งหมดต่างสัมผัสได้ถึงสภาวะอันยอดเยี่ยมบางอย่าง ผู้ฝึกบำเพ็ญระดับขั้นสูงเริ่มเข้าฌานฝึกวิชา ผู้ฝึกบำเพ็ญระดับขั้นต่ำลุ่มหลงกับสภาวะอันยอดเยี่ยมนี้จนถอนตัวไม่ขึ้น
ผ่านไปประมาณหลายวัน
แต้มเซ่นไหว้ของเจียงฉางเซิงก็หายไปเกินครึ่ง ก้อนแสงสีขาวในกลุ่มเมฆข้างบนขยายตัวจนไม่เห็นสุดปลายแล้ว ท้องนภาทั้งผืนดูราวกับถูกแสงสีขาวกลบมิด ร่างที่ยืนทระนงอยู่ใจกลางของมันไม่ใหญ่โต อาจเรียกได้ว่าเล็กกระจ้อยร่อยด้วยซ้ำ ทว่าเมื่อสายตาเลื่อนไปจับจ้องบนร่างนั้น ความยำเกรงกลับผุดพรายขึ้นในจิตใจอย่างห้ามไม่ได้
เจียงฉางเซิงเกิดอาการเช่นนั้นเหมือนกัน ทว่าทุกครั้งที่เขาเกิดความรู้สึกนั้น ความไม่ยินยอมและความรู้สึกเป็นอริ
