การจากการต่อสู้นี้ด้วย
มหามรรคาอนธการเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาแล้ว พลังของมันไม่มีที่สิ้นสุด อัสนีสวรรค์ลบล้างพลังของมันไม่ได้แม้แต่น้อย
เมื่อเวลาผ่านไป รอบตัวของเจียงฉางเซิงก็เริ่มถูกประกบไปด้วยเกราะเทพสีม่วง เขาไม่ใช้พลังอาคมอีก แต่ใช้พลังของมหามรรคาอนธการ
ทัณฑ์ริษยามองการต่อสู้ครั้งใหญ่นี้ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ไม่ทันไรเขาก็ถูกดินแดนว่างเปล่าที่เกิดขึ้นมาจากฟ้าดินสิ้นสลายดึงความสนใจไป
เขาเหมือนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่างจึงรีบตะโกนเรียก “มรรคาจารย์! อย่าใช้อภินิหารแบบเมื่อครู่นี้อีก หากที่นี่ถูกทำลาย พวกเราจะติดอยู่ในปฐมบรรพกาล แล้วจะต้องสลายเป็นเถ้าธุลี!”
เจียงฉางเซิงปรายตามองก็พบว่าดินแดนว่างเปล่าที่เกิดขึ้นจากฟ้าดินสิ้นสลายนั้นกำลังแผ่ขยายออกไปจริงๆ ตัวเขาเหมือนเป็นคนเจาะมิติแห่งนี้เป็นรู ทำให้พลังของปฐมบรรพกาลกลืนกินมิติแห่งนี้ไปทีละน้อย
ยังดีที่การแผ่ขยายไม่ได้เร็วมากนัก จากนี้เจียงฉางเซิงก็แค่ไม่ใช้อภินิหารฟ้าดินสิ้นสลายอีก เท่านี้ก็ผ่านด่านเคราะห์ไปได้อย่างราบรื่นแล้ว
ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่ใช้ฟ้าดินสิ้นสลายกับดัชนีมรรคพิฆาตโลกานั้น การจะทำลายร่างจำแลงของมรรคานั้นยากมากจริงๆ แต่ก็ไม่ถึงขนาดที่เจ
