ียงฉางเซิงจะหมดหนทางเสียทีเดียว ปัญหาที่แท้จริงก็คือร่างจำแลงของมรรคาไม่มีที่สิ้นสุด ไม่รู้ว่าเมื่อไรคือจุดจบ
เจียงฉางเซิงต่อสู้ไปพลาง หันไปมองร่างมายาของผานกู่ไปพลาง
ร่างมายาของผานกู่เคยทำลายทะเลเมฆเคราะห์อัสนี ครั้งนี้ก็อาจจะทำได้อีก ถึงอย่างไรเขาก็ใช้ร่างแยกผานกู่ห้าพันร่างอัญเชิญร่างมายานี้ขึ้นมา นี่นับได้ว่าเป็นร่างมายาของผานกู่ที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เขาเคยอัญเชิญมาแล้ว
ร่างมายาของผานกู่เหมือนรู้สึกได้ถึงความคาดหวังของเจียงฉางเซิง รูปร่างของมันเริ่มสูงขึ้น เหวี่ยงขวานเร็วขึ้น มันเข้าใกล้เมฆอัสนีมากขึ้น ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ศีรษะของมันก็ใกล้จะแตะเมฆอัสนีแล้ว
ผานกู่พลันหยุดนิ่ง สายฟ้าก็หยุดตาม
ทุกอย่างราวกับถูกหยุดนิ่ง
ร่างจำแลงของมรรคาก็หยุดเช่นกัน รวมถึงเจียงฉางเซิงด้วย
เจียงฉางเซิงสูญเสียการควบคุมร่างกายตัวเองไปอย่างลับๆ พูดให้ถูกก็คือจิตของเขาหลุดลอยออกมาเพียงลำพัง เขาเห็นผานกู่หันมามองเขา
ในภวังค์นั้น ร่างมายาของผานกู่ปรากฏให้เห็นเป็นเครื่องหน้าที่น่าเกรงขาม ดวงตาดุจเปลวเพลิง เขาพูดขึ้น “เจ้า เตรียมพร้อมแล้วหรือยัง”
คำพูดนี้ดังกึกก้องกังวาน ทำให้ดวงวิญญาณของเจียงฉางเซิงสั่นสะ
