จารย์พ่ายแพ้ขึ้นมา เขาก็อาจจะไม่มีโอกาสครั้งถัดไปแล้ว
เวลานี้ทัณฑ์ริษยาว้าวุ่นใจสับสนไปหมด ตั้งแต่ที่เจียงฉางเซิงเริ่มเลื่อนขั้น นี่คือช่วงเวลาที่เขาทรมานที่สุดตั้งแต่จำความได้
ผ่านไปนานมาก
เจียงฉางเซิงลืมตาขึ้นช้าๆ เอกลักษณ์ทั่วทั้งตัวเขาพลันเปลี่ยนไป เขาบรรลุเป็นขั้นผู้สรรค์สร้างมรรคาอย่างสมบูรณ์แล้ว
ขั้นผู้สรรค์สร้างมรรคาไม่ใช่แค่ระดับขั้น แต่เป็นตัวตนใหม่ที่อยู่เหนือสิ่งมีชีวิตและเทพเจ้า
เจียงฉางเซิงพยากรณ์ในใจว่าตัวเองแข็งแกร่งเพียงใด
[ต้องใช้หกร้อยเจ็ดสิบล้านล้านเก้าหมื่นล้านแต้มเซ่นไหว้มรรคาสวรรค์ จะดำเนินการต่อหรือไม่]
หกร้อยเจ็ดสิบล้านล้านแต้มเซ่นไหว้มรรคาสวรรค์!
ขีดจำกัดของขั้นองค์เจตจำนงมรรคาก็แค่หนึ่งแสนล้านแต้มเซ่นไหว้มรรคาสวรรค์เอง ก็เท่ากับว่าแต้มของเจียงฉางเซิงเพิ่มขึ้นมาหนึ่งพันเท่า
ซึ่งก็ควรจะเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว!
กระทั่งเจียงฉางเซิงยังรู้สึกว่าไม่แข็งแกร่งพอ ถึงอย่างไรเขาก็ต้องเผชิญหน้ากับเจตจำนงมหามรรคา
เขาลองพยากรณ์ว่าผู้แข็งแกร่งที่สุดในพันมหาโลกามีแต้มเท่าไร
[ต้องใช้สองแสนหนึ่งหมื่นล้านแต้มเซ่นไหว้มรรคาสวรรค์ จะดำเนินการต่อหรือไม่]
ไม่!
พอๆ กับฤทธาจารย์ หรือก็คือก็ยังคงพยากรณ์ประมุข
