ทุนจากนักลงทุนคนอื่น เขาก็หาคนมา
ซื้อหุ้นเพื่อถอนเงินสดออกมาได้ จบสวยกับทุกฝ่าย ถ้าบริษัทมีปัญหาจริงๆ เงินที่ค้างชําระส่วนใหญ่จะเป็นพวกค่าเช่า เงินเดือน พนักงาน เงินที่ต้องจ่ายให้กับซัพพลายเออร์ และอื่นๆ อย่างมากก็ประมาณหลักล้าน ถึงหลักสิบล้าน คงไม่เกิดสถานการณ์แบบที่ต้องแบกรับหนี้หลายร้อยล้านหยวนและกลายเป็น
ขอทานไปชั่วชีวิต ถ้าไม่อยากแบกรับความเสี่ยงเลย ก็ไม่ควรรับเงินก้อนนี้ แต่สําหรับเมิ่งชั่งแล้ว นี่
คือการลงทุนที่คุ้มค่าที่สุดที่เขาจะได้ในอนาคตอันใกล้นอกจากการลงทุนจากบอสเผย ถึงสาวหน้านิ่งจะไม่ประสบความสําเร็จเลยก็ไม่เป็นไร แต่มาถึงขั้นนี้แล้วจะให้ยอม
แพ้ได้ยังไง ในฐานะนักเดิมพัน เมิ่งชั่งไม่สามารถตัดสินใจโหดร้ายแบบนั้นได้ อันที่จริง เมิ่งชั่งดันความเสี่ยงขึ้นเรื่อยๆ ระหว่างการบริหารสาวหน้านิ่ง ยิ่งความ เสี่ยงสูงข้ึน ก็ยิ่งยอมแพ้ได้ยากขึ้น เดิมทีเขาเป็นแค่พนักงานธรรมดาๆ ที่ไม่มีสิทธิ์มี ส่วนร่วมในเกมการลงทุนแบบนี้ ไม่มีแม้กระทั่งสิทธิ์จะถือไพ่สักใบ เขาค่อยๆ เดินมาทีละขั้นจนถึงจุดนี้ ถึงจะมีเหตุการณ์พลิกผันบ้างระหว่างทาง แต่ชิปก็ยังวางกองรวมอยู่บนโต๊ะ ถ้าทนต่อไปอีกหน่อย ก็ดูเหมือนมีโอกาสที่จะกวาด ชิปส่วนใหญ่บนโต๊ะไปได้…
ภายใต้สถานการณ์นี้ หัวใจที่แน่วแน่มาตลอดของเมิ่งชั่งก็สั่นคลอนเล็กน้อย เขา
เต็มใจที่จะยอมรับความเสี่ยงระดับหนึ่งเพื่อชิปที่ลงพนันไปแล้ว หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ
