งครับบอสเหอ” เมิ่งชั่งลุกขึ้นถามทันที เฮ่อเต๋อเซิ่งส่ายหัวเบาๆ “ขอโทษด้วยครับ บอสเผยไม่มีเวลามาพบคุณ เชิญ
กลับไปก่อนนะครับ” เมิ่งชั่งเผยอปากเล็กน้อย ในใจรู้สึกเคว้ง โดนปฏิเสธเหรอ บอสเผยให้เงินเขามาแล้ว แต่แค่ห้านาทีก็ไม่ยอมมาเจอเลยเหรอ นี่มันอะไรกันเ
นี่ย
ตอนนี้บอสเผยคิดยังไงกับสาวหน้านิ่งกันแน่
“บอสเหอครับ เราสู้อีกหน่อยไม่ได้จริงๆ เหรอครับ” เมิ่งชั่งยังไม่ยอมแพ้ เฮ่อเต๋อเซิ่งถอนหายใจ ส่ายหน้า แล้วตอบกลับ “บอสเผยเป็นคนยึดมั่นในคําพูด ตัวเอง ถ้าตัดสินใจไปแล้ว ไม่มีใครโน้มน้าวได้ ถ้าบอกว่าจะไม่พบก็คือไม่พบ ถ้าไป ถามอีกคงไม่ดีแน่ รบกวนกลับไปกอ่นด้วยครับ”
เมิ่งชั่งอ้าปากจะพูดแต่ก็นกึลังเล ถึงจะไม่เต็มใจ แต่ก็ทําอะไรไม่ได้ ได้แต่หันหลังกลับออกไปเงียบๆ เฮ่อเต๋อเซิ่งหยิบของขวัญราคาแพงต่างๆ ที่เมิ่งชั่งนํามาด้วยส่งคืนให้ “ของขวัญ
พวกนี้ไม่จําเป็นครับ บอสเผยไม่รับของพวกนี้”
เมิ่งชั่งอยากจะปฏิเสธ แต่พอเห็นสีหน้าแน่วแน่ของเฮ่อเต๋อเซ่ิงก็ทําอะไรไม่ได้นอก
จากรับคืนมา
…
เมิ่งชั่งเดินถือของขวัญกลับออกจากบริษัทลงทุนหยวนเมิ่งดว้ยความสับสนสุดๆ แสงแห่งความหวังอันริบหรี่ที่เพิ่งลุกพรึบขึ้นมาโดนดับไปด้วยการปฏิเสธจากบอส
เผย
ไม่รู้ทําไม เมิ่งชั่งรู้สึกเหมือนเจอเข้ากับคนชั่วช้า
บอสเผยหมายความวา่ไงกันแน่ ลงทุน ถอนทุน กลับมาลงทุน แล้วถอนทุนอีก…
ประเด็นอยู่ที่เขาไม่สามารถคาดเดาการเคลื่อนไหวถัดไปของบอสเผยได้
