พอเดาว่า จะลงทุนต่อ อีกฝ่ายก็ขายหุ้นในราคาถูก พอเดาว่าคงไม่ลงทุนอีกแล้ว จู่ๆ ไม่รู้ทําไม อีกฝ่ายกเ็อาเงินมาให้สองล้านหยวน จับทางไม่ถูกเหมือนพวกเพลย์บอยตัวฉกาจเลย คนขับรถรับของขวัญมาแล้วเอาไปเก็บท้ายรถ จากนั้นก็ถามขึ้น “ไปไหนต่อครับ
บอสเมิ่ง จะกลับปักกิ่งเลย หรือว่า…” เมิ่งชั่งขมวดคิ้วครุ่นคิด จู่ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นไดเ้ลยหยิบมือถือขึ้นมาเช็กดู
“บอสหลี่จากบริษัทลงทุนฟู่หุยก็อยู่ที่จิงโจว เราแวะไปดูกันดีกว่า ในเมื่อมาถึงที่ แล้วก็ไม่ควรเสยีโอกาสเปล่าใช่มั้ยล่ะ” เมิ่งชั่งมีรายชื่อนักลงทุนท่ีมีศักยภาพและอาจลงทุนในสาวหน้านิ่งอยู่ในใจ
สําหรับเขา รายชื่อนี้สําคัญมาก หลี่สือจับตาดูสถานการณ์สาวหน้านิ่งมาตลอดและคิดอยากลงทุน เมิ่งชั่งรู้เรื่องนี้ดี ในเมื่อมาถึงจิงโจวแล้ว ก็ไม่จําเป็นต้องรีบกลับ เขาควรใช้โอกาสนี้แวะไปหาบอ
สหลี่เพื่อคุยดูว่าจะขอเงนิลงทุนได้หรือเปล่า ไม่ว่าจะเป็นยุงตัวเล็กขนาดไหนยังไงก็มีเนื้อ แถมบริษัทลงทุนฟู่หุยก็มีเงินทุน เยอะมาก อาจเป็นไปได้ที่จะโน้มน้าวให้บอสหลี่ตัดสินใจลงทุนสักสองสามล้านเดี๋ยว นั้นเลย ในแวดวงการลงทุน ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรกับการลงทุนหลายร้อยล้านภายในสิบ
นาที แถมยังเกิดขึ้นค่อนข้างบ่อย เงินแค่ไม่กี่ล้านจึงถือเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อย พอคิดได้แบบนั้น เมิ่งชั่งก็หันไปบอกคนขับรถ “อย่าเพิ่งกลับปักกิ่ง แวะไปบริษัท
ลงทุนฟู่หุยก่อน”
บทที่ 798 การวิเคราะห์ข้อมูลระดับมืออาชีพ
