งสามสิบคนเลยเหรอ เขารู้ราคาตั๋วเครื่องบินดี ชั้นประหยัดราคาประมาณหนึ่งหมื่นหยวน ส่วนชั้นธุรกิจ ราคาประมาณสามหมื่นหยวน ถ้าทั้งสามสิบคนจองชั้นธุรกิจ ก็เท่ากับว่าเสียเงินเพิ่ม จากชั้นธุรกิจถึงหกแสนหยวน!
บ้าเกินไปแล้ว!
เจ้าซวี่หมิงปฏิเสธความคิดนี้ทันที ทําไมสโมสร FV ถึงยอมเสียเงินเพิ่มจากเดิมหกแสนหยวนกับค่าตั๋วเครื่องบิน
ด้วย ไม่เห็นสมเหตุสมผลเลย!
ใช่ พวกเขาต้องจ่ายค่าพักในเลานจ์ VIP เพื่ออวดพวกเราแน่!
เจ้าซวี่หมิงรู้ดีว่าถึงเลานจ์ชั้นธุรกิจจะมีไว้สําหรับคนที่ซื้อตั๋วชั้นธุรกิจหรือคนที่รวย
มากๆ แต่พวกเขาก็จ่ายเงินเพื่อเขา้ไปใช้บริการได้ ราคาอยู่ที่หนึ่งร้อยหยวนต่อคน ถ้างั้นสามสิบคนก็จ่ายแค่ประมาณสามพันหยวน ซึ่งก็ไม่เท่าไหร่ เจ้าซวี่หมิงคิดว่าตัวเองก็จ่ายเพิ่มสองพันหยวนเพื่ออวดเบ่งคืนได้ แต่พอคิดดูอีกที
ไฟล์ตบินก็ไม่ได้ล่าช้า อีกไม่นานก็จะได้ขึ้นเครื่องแล้ว ไม่จําเป็นต้องจ่ายเงินเพิ่ม แสร้งทําเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นน่าจะดีกว่า หลังจากโดนอู๋เยว่กับพรรคพวกขัดจังหวะ เจ้าซวี่หมิงก็ไม่มีอารมณ์คุยกับ
ผู้จัดการทีมอีก ทุกคนนั่งไถมือถือเล่นระหว่างรอขึ้นเครื่อง ไม่รู้ทําไม เจ้าซวี่หมิงอดคิดถึงภาพในเลานจ์ VIP ขึ้นมาไม่ได้ บรรยากาศเงียบสงบ ไร้ซึ่งความวุ่นวาย ได้นั่งบนโซฟาหนังแสนนุ่มสบาย อ่าน
นิตยสาร ดูหนัง มีเครื่องดื่มกับขนมบริการไม่อั้น…
ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งรู้สึกเหมือนโดยเยาะเย้ย เจ้าซวี่หมิงก้มมอง
