ของเรา ส่วนโปรเจ็กต์จะไปต่อยงัไงก็ขึ้นอยู่กับเราเอง
“มาๆ กินข้าวต่อดีกว่า” ถึงจะเพ่ิงเข้ามาทํางานได้ไม่ถึงเดือน อูจื้อเฉิงก็ทําตัวเหมือนเป็นรุ่นพี่คอยดูแล
ผู้พัฒนาเกมอินด้ีหน้าใหม่ ตอนแรก อูจื้อเฉิงไม่คิดว่าจะปรับตัวให้เข้ากับการทํางานที่นี่ได้ แต่หลังจากมา
ทํางานเรื่อยๆ เขาก็พบว่ามันไม่ใช่แบบนั้นเลย! หลังจากมาทํางานที่นี่ การพัฒนาเกมหมึกหมอกม่านเมฆก็รุดหนา้ไปอย่างรวดเร็ว อูจื้อเฉิงยังครุ่นคิดถงึความแตกต่างนี้ พอนึกย้อนกลับไป ความคิดที่ว่าเขาพัฒนาเกมได้อย่างมีประสิทธิภาพที่อพาร์ต
เมนต์ตัวเองนั้นเป็นแค่ภาพลวงตา เพราะเขามักเสียสมาธิไปกับเรื่องเล็กน้อยที่ห้อง เช่น จะทําทรัพยากรงานภาพบาง ช่วงในเกมยังไง หรือจะทํายังไงถ้าผ่านไปครึ่งทางแล้วพบว่าแผนงานไม่ชัดเจนและต้อง เปลี่ยนใหม่หมด เหตุการณ์คล้ายๆ กันนี้มักเกิดขึ้นบ่อยๆ เพราะอูจื้อเฉิงไม่วางแผนโปรเจ็กต์อย่าง
ละเอียดและครอบคลุม ซึ่งเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้นี่แหละที่ทําให้เขาเสียสมาธิ แต่หลังจากมาทํางานที่ศูนย์พัฒนาเกมอินดี้ มีทีมงานคอยดูแลเรื่องเล็กน้อย เหล่านี้ให้ อูจื้อเฉิงแค่ต้องจัดการงานครีเอทีฟและออกแบบเกมอย่างจริงจัง ประสิทธิภาพการทํางานจึงเพิ่มขึ้นมาก ผู้พัฒนาเกมอินดี้หลายคนไปไมร่อดเพราะปัญหานี้ ในวงการมีงานเฉพาะทางอยู่ แม้แต่ในการวางแผนยังมีงานประเภทต่างๆ เช่น การออกแบบและปรับแก้ระบบการเล่น การระบุทรัพยากรงานภาพ และการวางแผน กับความค
