ถามเสียงแผ่ว
เจียงฉางเซิงได้ยินน้ำเสียงออดอ้อนจางๆ ในนั้น ช่างหาได้ยากเสียจริง เขาหันมายิ้มให้กุยหลีแล้วตอบว่า “สถานที่ที่พ่อจะไป เจ้าไปไม่ไหว รอเถิด อีกไม่นานพ่อก็กลับมาแล้ว”
กุยหลีฟังแล้วก็ได้แต่ตัดใจ
เจียงฉางเซิงกำชับอีกสองสามประโยคก็ยกมือกวัก เรียกร่างแยกมหามรรคาห้าพันตนมาจากบนต้นสรวงสวรรค์มหามรรคา หลังจากนั้นก็พาบัลลังก์เทพสวรรค์มหามรรคาเข้าไปในกระแสธารแห่งกาลเวลา
การถือกำเนิดของมหามรรคาอนธการต้องสะท้านฟ้าสะเทือนดินอย่างแน่นอน เขาไม่อาจอยู่เลื่อนขั้นในพันมหาโลกาได้ เขาจึงหันไปหมายตาห้วงสมุทรกำเนิดฟ้า
แม้ทัณฑ์ริษยาจะเชื่อใจไม่ได้เต็มร้อย แต่มองในแง่ภัยคุกคาม ทัณฑ์ริษยาเป็นศัตรูอ่อนแอกว่า เมื่อเทียบกับการอยู่ในพันมหาโลกาแล้วต้องเผชิญหน้ากับเจตจำนงแห่งมหามรรคา
เมื่อเจียงฉางเซิงออกไปนอกวิถีเซียน ผู้บำเพ็ญเซียนที่ฝึกบำเพ็ญมหามรรคาอนธการก็สัมผัสความรู้สึกประหลาดเมื่อครู่ไม่ได้อีก บางคนไม่สนใจ ทำธุระของตนเองต่อไป แต่บางคนก็เริ่มนั่งสมาธิใคร่ครวญเรื่องนี้
เจียงฉางเซิงเคลื่อนไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง เขามาถึงห้วงสมุทรกำเนิดฟ้าอย่างรวดเร็ว
พายุฝนโถมกระหน่ำอันคุ้นเคยซัดสาดใส่ใบหน้า ใบหน้าของเขาขย
