อท า ตัวขี้เกียจเลยเหรอ
นี่มัน… ปัญหาใหญ่มาก!
้
จิตวิญญาณเถิงต๋าแบบผิดๆ แพร่ไปในหมู่ผู้ปัดงานฝึ กผลาญ เรียบร ้อยแล้ว หมายความว่าพนักงานระดับสูง กลาง และล่างของ กิจการต่างๆ ก็ไม่น่าจะรอด!
สีหน้าของเผยเชียนดูจริงจังขึ้นมา
แต่เขาก็งงอยู่หน่อยๆ เนื้อหาที่พวกผู้ปัดงานฝึ กผลาญพูดดู เหมือนจะเป็ นเรื่องเดียวกัน แค่อธิบายแตกต่างกัน
เผยเชียนถาม “มีคาอธิบายที่ไปในทางเดียวกันและเป็ นภาพรวม กว่านี้มั้ย”
เหล่าผู้ปัดงานมองหน้ากัน ก่อนจะส่ายหัว
“ไม่มีนะครับ”
“แก่นหลักของจิตวิญญาณเถิงต๋าคือความเข้าใจไม่ใช่เหรอครับ จะมีแบบแผนได้ยังไง”
“ใช่ค่ะพี่ ปกติพี่ก็คิดแบบนี้ไม่ใช่เหรอคะ”
ริมฝีปากเผยเชียนกระตุก
ปกติฉันคิดแบบนั้นซะที่ไหนล่ะโว้ย ฉันไปคิดแบบนั้นตั้งแต่ เมื่อไหร่!
แต่นี่แหละคือปัญหา ในเมื่อพวกผู้ปัดงานฝึกผลาญบอกว่าไม่มี แบบแผนที่เป็ นไปในทางเดียวกัน หลักๆ มาจากการตีความ แล้ว ทาไมพวกเขาถึงเข้าใจผิดเพี้ยนเหมือนกันหมดล่ะ
้
จุดนี้ทาเผยเชียนสับสนมาก ปัญหาอยู่ที่การตีความของคนทั้ง บริษัท แต่เขากลับจับแก่นไม่ได้เลย!
พวกนี้ซ่อนกันดีเกินไป
เผยเชียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาคงขุดข้อมูลจากแผนก HR และ พนักงานใหม่ไม่ได้อีก ถึงท าไปก็คงไม่ได้ข้อมูลอะไร
เพราะตัวก าหนดวัฒนธรรมการท างานและความเข้าใจในจิต วิญญาณเถิงต๋าต้องไม่ใช่พนักงานระดับล่างแน่นอน ต้องเป็ นฝ่ าย บริหารระดับกลางถึงสูง
โครงสร ้างวัฒนธรรมองค์กรจะวางจากบนล
