ึ่ง
เจียงฉางเซิงรออยู่สักพักก็คลี่ยิ้มแล้วเอ่ยว่า “เอาล่ะ ไม่ต้องคิดแล้ว ข้าจะมอบสิทธิ์ปกครองโลกอนธการให้แดนสวรรค์ แต่จงจำไว้ มิว่าผู้ที่เข้าไปในโลกอนธการจะได้รับโชควาสนาประการใดมา แดนสวรรค์ห้ามบังคับแย่งชิงไปเด็ดขาด สิ่งที่แดนสวรรค์ต้องทำคือรักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่อนุญาตให้เกิดการต่อสู้ถึงตายในโลกอนธการ ส่วนจำนวนผู้ที่เข้าไปในโลกอนธการก็ให้เจ้าเป็นผู้กำหนด พึงจำไว้ว่าจำนวนสิทธิ์ที่จะเข้าไปในโลกอนธการแต่ละครั้ง แดนสวรรค์ห้ามเก็บไว้เองเกินสองส่วน”
จักรพรรดิสวรรค์ได้ยินประโยคนี้ก็ตกตะลึง ตามมาด้วยยินดีกับผลที่เหนือความคาดหวังหนนี้
ตำนานเกี่ยวกับโลกอนธการเล่าลือขจรขจายมานานแล้ว สรรพชีวิตอาจลืมเลือนมัน แต่ลัทธิใหญ่ทั้งหลายย่อมจดจำมันได้ คิดไม่ถึงว่าท่านพ่อจะมอบสิทธิ์นี้ให้แดนสวรรค์
ไม่รอให้จักรพรรดิสวรรค์คำนับขอบคุณ เจียงฉางเซิงก็เอ่ยด้วยท่าทางจริงจัง “หากมีเทพเซียนกระทำเรื่องมิควร จะต้องลงโทษสถานหนัก ไม่ว่าเขามีความเป็นมาเช่นไร ต่อให้เป็นบุตรชายของเจ้า หรือต่อให้เป็นตัวเจ้าเอง ก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างแสนสาหัส อาจถึงขั้นต้องวนเวียนอยู่ในสังสารวัฏชั่วนิรันดร์”
จักรพรรดิสวรรค์รีบเอ่ยรับประ