เขารู้สึกเหมือนต้อง ‘พึ่งพาคนอื่น’ ตลอดเวลาแต่นี่เป็นเถิงต๋า แถมชิวหงก็สนิทกับบอสหม่า เขาจึงตัดสินใจแวะมาทุกครั้งที่มาจิงโจว เขาจะตรงไปที่คาเฟ่ใกล้มหาวิทยาลัยฮั่นตงตลอด แต่รอบนี้เขาได้มาที่เถิงต๋าคอร์เปอเรชันโต๊ะทำงานกว้างขวาง สวัสดิการแสนน่าอิจฉา สภาพการทำงานอันกระฉับกระเฉงของพนักงาน…ทุกอย่างทำให้ชิวหงรู้สึกอิจฉาจากก้นบึ้งของหัวใจเขาเคยเปิดธุรกิจเป็นของตัวเองจึงรู้ว่ามันยากลำบากขนาดไหนกว่าจะปั้นเถิงต๋ามาอยู่ในสภาพแบบทุกวันนี้ได้น่าเหลือเชื่อจริงๆ ที่สามารถการันตีความกระตือรือร้นและประสิทธิภาพการทำงานของพนักงาน ภายใต้สภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการทำงานและบรรยากาศการทำงานที่ผ่อนคลายสรุปแล้ว พอได้เห็นสภาพแวดล้อมการทำงานของเถิงต๋า ชิวหงก็รู้สึกว่าไม่เสียเปล่าแล้วส่วนวันนี้จะคุยเรื่องการร่วมงานกันยังไงชิวหงบอกไม่ได้จริงๆเขารู้จุดยืนตัวเองดี ถึงจะมีชื่อเสียงในวงการเกมจีน แต่ก็แค่ในแวดวงเกมเน้นระบบเติมเงิน แม้จะทำเงินได้ แต่ก็ยังเทียบเถิงต๋าไม่ได้อยู่ดีเถิงต๋าไม่ได้ต้องการเขาระหว่างที่คิดอยู่ เสียงฝีเท้าเบาๆ ก็ดังมาจากด้านนอกห้องรับแขก เขาได้ยินเสียงเลขาซินรางๆ เหมือนเธอจะพูดว่า ‘บอสเผยคะ บอสชิวรออยู่ในห้องแล้วค่ะ’ชิวหงนั่งหลังตรงโดยไม่รู้ตัวบอสเผยมาแล้ว!ชิวหงเคยได้ยินเรื่องราวของบุคคลระดับตำนานคนนี้ แต่ไม่เคยเจอตัวมาก่อนไม่รู้ทำไมเขารู้สึกแอบคาดหวังอยู่หน่อยๆพอได้ยินเสียงเคาะประตู เขาก็รีบพู
