ต์ที่มีมูลค่าการซื้อขายต่อเดือนสูงถึงหนึ่งร้อยล้านหยวนก่อนจะออกไปทำธุรกิจของตัวเอง ซึ่งเป็นรายได้สูงสุดที่ทำได้ในชีวิตของเขา ถึงอย่างนั้นโบนัสที่เขาได้ก็แค่ประมาณแสนกว่าๆเกณฑ์การให้โบนัสของบริษัทนั้นคือทีมพัฒนาทั้งทีมจะได้โบนัสแค่ 3% ของรายได้โปรเจ็กต์ ไอ้ที่ว่า ‘มีมูลค่าการซื้อขายต่อเดือนสูงถึงหนึ่งร้อยล้านหยวน’จริงๆ แล้วเอาไว้โม้ ไม่ได้หมายความว่ามีรายได้สุทธิหนึ่งร้อยล้านหยวนพวกเขาต้องแบ่งรายได้ให้แพลตฟอร์ม (หักหัวคิวเยอะมาก) หักค่าใช้จ่ายทางการตลาด (ส่วนใหญ่บริษัทเป็นฝ่ายระบุตัวเลข) และในเวลานั้นทีมพัฒนาก็มีขนาดค่อนข้างใหญ่ โบนัสจึงถูกแบ่งให้ทั้งทีม แม้ว่าหัวหน้าฝ่ายวางแผนจะได้ส่วนแบ่งเยอะกว่า แต่ก็มีขอบเขตจำกัดเมื่อคำนวณรายจ่ายเบ็ดเตล็ดทั้งหมดแล้ว เงินจริงที่ได้รับเมื่อเทียบกับเงินที่โปรเจ็กต์ทำได้ก็เหมือนหยดน้ำในมหาสมุทรเพราะงั้
