แบบนั้นเป็นไปไม่ได้ หร่วนกวางเจี่ยนร่วมงานกับบอสเผยมาหลายครั้งแล้ว ไม่มีทางเรียกผิดหรอก!ต้องมีปัญหาใหญ่ตรงไหนแน่ๆ!ทั้งสองยืนเก้อ ไม่รู้จะพูดอะไรดีหร่วนกวางเจี่ยนมองเหออันสลับกับบอสเผยแล้วสังเกตเห็นว่าไม่มีใครพูดอะไร จนเริ่มสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นแต่พอคิดๆดูเขาก็เข้าใจ ทั้งสองน่าจะตื่นเต้นเล็กน้อยกับการพบกันครั้งประวัติศาสตร์เช่นนี้ เพราะงั้นก็เข้าใจได้!งั้นอย่าไปกวนดีกว่า ปล่อยให้พวกเขาดื่มด่ำกับช่วงเวลานี้กันไปคิดได้แบบนั้นหร่วนกวางเจี่ยนก็ยิ้มบาง “พวกคุณคงมีเรื่องให้คุยกันเยอะเลยงั้นผมขอตัวกลับไปทำงานก่อน ไว้เจอกันใหม่นะครับ!”หร่วนกวางเจี่ยนกลับเข้าไปในสตูดิโอกวงหวงลมพัดผ่านพาใบไม้บนพื้นปลิว ทุกอย่างราวหยุดนิ่งเผยเชียนกับเหออันมองหน้ากันด้วยสีหน้าที่แตกต่าง ต่างฝ่ายต่างพูดอะไรไม่ออก
