ียงชิงฟานกับซ่งไข่ตกตะลึงและนั่งหลังตรงรอฟังอย่างตั้งใจลู่หมิงเหลียงพูดต่อ “ยินดีด้วยที่พวกคุณทั้งคู่ได้เดินเข้าสู่กรอบความคิดของบอสเผย พวกคุณตระหนักถึงสิ่งที่มีค่าที่สุดอันดับสองของเถิงต๋าคอร์เปอเรชันในตอนนี้แล้ว“เถิงต๋ายืนหยัดมายาวนานด้วยการดำเนินงานที่ซื่อสัตย์ ไม่เคยคิดโกงใครพวกเราสร้างชื่อมาแบบนั้นในสายตาลูกค้า ดังนั้นเมื่อเราเริ่มเข้าสู่อุตสาหกรรมใหม่ ลูกค้าจึงมักจะไว้ใจเราง่ายๆ“กิจการของเถิงต๋าอาจจะราคาแพง คุณภาพต่อราคาอาจไม่ดีนัก แต่เราไม่เคยเอาเปรียบลูกค้า ทำให้ลูกค้าเชื่อมั่นในตัวเราสุดๆ นี่คือทรัพยากรที่ทรงคุณค่าที่สุดอันดับสองของบริษัทเรา”ซ่งไข่ยกมือขึ้นช้าๆ ด้วยความสงสัย “ขอโทษที่ขัดจังหวะนะครับ แล้วทรัพยากรที่มีค่ามากที่สุดคืออะไรเหรอครับ…”ลู่หมิงเหลียงรู้สึกงุนงงเล็กน้อย ในใจนึกสงสัยว่าทำไมต้องอธิบายเรื่องนี้อีกแต่พอเห็นว่าซ่งไข่หาคำตอบไม่ได้ เขาจึงต้องอธิบายอย่างช่วยไม่ได้ “แน่นอนว่าก็ต้องเป็นมันสมองของบอสเผยอยู่แล้ว”ซ่งไข่ถึงบางอ้อ เขาพยักหน้ารัวจริงด้วย ทำไมคำถามง่ายๆ แบบนี้ถึงตอบไม่ได้นะเราเผยเชียน “…”เขาพูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะลู่หมิงเหลียงพูดต่อ “เพราะลูกค้าเชื่อมั่นในตัวเถิงต๋ามากนี่แหละ ถึงทำให้เราประสบความสำเร็จในทุกอุตสาหกรรมที่ก้าวเท้าเข้าไป ดังนั้นความเชื่อมั่นจึงมีค่ามากๆ การให้อพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยร่วมมือกับแบรนด์เฟอร์นิเจอร์และบริษัทอสังหาริมทรัพย์จะเ
