เหออันใช้เวลากว่าห้าชั่วโมงเล่นเกมดิ้นรนรวดเดียวจบ ตอนนี้เขาอัดแน่นไป ด้วยความสับสน
เกมนี้มันแปลกๆ รึเปล่า
เศร้าและหดหู่เกินไปมั้ย
เหออันไตร่ตรองตัวเองโดยไม่รู้ตัว
อืม ฉันน่าจะเลือกอะไรผิดไป
เกมแนวภาพยนตร์เชิงตอบโต้แบบนี้มีเส้นเรื่องหลายแบบ เกมดิ้นรนเองก็ เหมือนกัน
เหออันมองพล็อตของเกม มันเป็นเหมือนตาข่ายขนาดใหญ่ที่แตกแขนง ออกไปหลายสาย
ว่ากันตามปกติแล้ว แต่ละเวอร์ชันควรมีฉากจบอย่างน้อยสามถึงสี่ฉากเพื่อให้ เหมาะสมกับขนาดของเกม
นอกจากนั้นก็ควรจะมีตอนจบลับหรืออีสเตอร์เอ๊กถ้าซื้อเวอร์ชันรวยกับจนคู่ กัน
เพราะงั้นเหออันจึงตั้งใจไว้ว่าจะมาเล่นให้ครบทุกเส้นเรื่องหลังกินข้าวเสร็จ รอบนี้น่าจะได้ฉากจบดีๆ
ความรู้สึกเหมือนโต๊ะอาหารที่มีทั้งอาหารอร่อยและไม่อร่อยวางเรียงราย ถ้า กินอาหารไม่อร่อยเข้าไปก็ต้องกินอะไรอร่อยๆ เพื่อกลบรสแย่ ไม่งั้นรสจะติดอยู่ ในปากนาน
“บอกได้เลยว่าทักษะของบอสเผยนั้นค่อนข้างล้ำลึกทีเดียว ไม่ว่าจะไปถูกทาง หรือเปล่า แต่มาตรฐานก็เห็นได้ชัด
“ตอนแรกคิดว่าตีมชีวิตจริงจะน่าเบื่อ แต่เล่นแล้วไม่รู้สึกแบบนั้นเลย ถึงจะ จบแย่ทั้งคู่ แต่เนื้อหาก็กินใจมาก
“ถ้าจะวิเคราะห์แนวคิดของบอสเผยในเกมนี้ก็ต้องเล่นให้ได้ฉากจบทุกแบบ ก่อน”
