เหออันรู้สึกถึงความตื่นเต้นและความคาดหวังอย่างที่ไม่ค่อยได้สัมผัสจาก เกมสแตนด์อโลนในประเทศ เขาอดใจรอกินข้าวให้เสร็จแล้วรีบมาเล่นให้ได้ฉาก จบอื่นๆ แทบไม่ไหว
…
…
วันอาทิตย์ที่ 4 กันยายน ตอนเที่ยง
เหออันนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ จุดบุหรี่สูบ แล้วไตร่ตรองถึงชีวิตเงียบๆ
เขาพยายามลองทางเลือกทุกแบบในเกมมาตั้งแต่เมื่อคืน
เขาให้ตัวเอกคนรวยเปลี่ยนงานอดิเรกตอนเด็ก เปลี่ยนคู่แต่งงานกับเปลี่ยน งานตอนโต
ส่วนตัวเอกคนจนก็ให้เปลี่ยนคอร์สตอนเด็ก พยายามวางแผนเก็บเงิน และ เปลี่ยนงานตอนโต
แต่ไม่ว่าจะพยายามขนาดไหน ไม่ว่าจะเปลี่ยนเส้นเรื่องไปยังไง ฉากจบทั้งสอง แบบกลับไม่เปลี่ยนเลยแม้แต่น้อย!
ไม่ว่าคนรวยจะทำอะไร ก็จบที่โดนฆ่าในงานเซ็นหนังสือ
ไม่ว่าคนจนจะทำอะไร ก็จะกลับสู่วงจรอุบาทว์แห่งความจน
แน่นอนว่ามีความแตกต่างเล็กๆ ระหว่างทั้งสองเวอร์ชัน
ไม่ว่าตัวเอกคนรวยจะเลือกตัวเลือกถูกหรือผิด การเดินเรื่องของเกมก็ไม่ได้รับ ผลกระทบ เพราะเงินทุนจะทบคืนอย่างรวดเร็วทุกครั้งที่พลาด การเปลี่ยนไป ทำงานอื่นก็เป็นแค่การเปลี่ยนรูปแบบความสำเร็จ
ส่วนตัวเอกคนจน การเลือกตัวเลือกที่ถูกต้องนั้นมีผลกระทบ ถ้าเลือกผิด ก็จะ ถึงตอนจบภายในหนึ่งชั่วโมง ถ้าเลือกถูกก็จะยืดไปเป็นสามชั่วโมง พอให้ได้ลิ้มรส ความชื่นมื่นของชีวิตชนชั้นกลาง
ส่วนตอนจบลับ ไม่มีให้เห็นเลยแม้แต่น้อย!
