ที่เดียวที่ชายทั้งสองจะนั่งหันหน้าเข้าหากันได้คือโต๊ะตัวเล็กพร้อมเก้าอี้สองตัว ข้างระเบียง ที่ตรงนี้มีไว้ให้จิบชาพลางดูวิว ซึ่งเผยเชียนก็มักจะกินอาหารเช้าง่ายๆ ตรงนั้น
“เชิญนั่งก่อนครับ” บอสเผยเดินไปที่โต๊ะแล้วผายมือไปทางเก้าอี้ เชิญให้ บอสหลี่นั่ง
พวกเขาควรนั่งจิบชากัน แต่เผยเชียนไม่เคยดื่มชาในห้องตัวเอง หลังจากคิด อยู่พักหนึ่ง เผยเชียนก็คิดว่าการเสิร์ฟโคล่าให้นักธุรกิจรุ่นใหญ่อย่างบอสหลี่ก็ดูไม่ ค่อยเหมาะเหมือนกัน
ถ้างั้นก็ต้องเป็นน้ำร้อน น้ำร้อนเหมาะกับทุกสถานการณ์อยู่แล้ว
เผยเชียนหยิบแก้วสะอาดออกมาจากตู้ ซึ่งเป็นเฟอร์นิเจอร์แค่ไม่กี่อย่างใน ห้องสไตล์มินิมอลนี้ ถึงจะดูไม่ได้สวยหรู แต่ราคาก็ค่อนข้างสูงทีเดียว
เขารินน้ำใส่แก้วแล้ววางลงตรงหน้าบอสหลี่
ตั้งแต่เข้ามาในห้อง หลี่สือก็อึ้งจนไม่ปริปากพูดอะไร
คาดไม่ถึงเลยจริงๆ!
อย่างแรกเลยคือ เขาไม่คิดว่าห้องนั่งเล่นของบอสเผยจะว่างเปล่าแบบนี้ ไม่ ต่างอะไรจากห้องนิติบุคคลที่เอาไว้โชว์ลูกค้าที่ชั้นแรกเลย!
ก่อนหน้านี้ นักลงทุนหลายคนบอกว่าการจัดวางและการตกแต่งห้องชุดที่นี่ เรียบเกินไปจนไม่น่าจะอยู่ได้สะดวก
แต่บอสเผยพักประจำอยู่ที่นี่!
แถมห้องของบอสยังเหมือนห้องนิติบุคคลชั้นแรกไม่มีผิด แสดงว่าบอสเผย ไม่ได้เพิ่มเฟอร์นิเจอร์หรือเปลี่ยนการจัดวางอะไรในห้องเลย บอสปฏิบัติตาม กฎระเบียบของอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยอย่างเคร่งครัด
