เปาซวี่เงียบอยู่นาน ก่อนจะพูดขึ้นด้วยสีหน้าปวดใจ “บอสเผยครับ รอบนี้ผม อยากไปเกรตริฟต์แวลลีย์ ทะเลทรายสะฮารา เขาคิลิมันจาโรในแอฟริกา ตะวันออก!”
เผยเชียนดีใจมาก “เอาเลย!”
แกเลือกที่พวกนี้เองเลยเหรอ เยี่ยมเลย! ฉันก็อยากให้ไปที่พวกนี้แหละ!
หวงซื่อปั๋วยิ้มค้างอยู่แบบนั้น ก่อนที่เครื่องหมายคำถามจะค่อยๆ ปรากฏขึ้น บนหัว
?
เกรตริฟต์แวลลีย์ ทะเลทรายสะฮารา เขาคิลิมันจาโร?
สถานที่พวกนี้มีใครเขาไปเที่ยวกันสนุกๆ บ้าง
ทำไมเปาซวี่ถึงอยากไปเที่ยวที่พวกนี้ล่ะ
เปาซวี่เหยียดยิ้ม
พี่หวง ถึงเราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน แต่ครั้งนี้พี่เล่นงานผมก่อน เพราะงั้นก็ อย่ามาโวยแล้วกันที่ผมเล่นงานคืน!
ถ้าเริ่มมาแบบนี้ ก็สร้างธรรมเนียมแปลกๆ ขึ้นมาพอดีสิ ถ้าทุกคนที่ได้ ตำแหน่งพนักงานดีเด่นอันดับสองเลือกฉันไปเที่ยวด้วยจะทำไง ตายโหงกันพอดี
ฉันต้องเชือดไก่ให้ลิงดู!
ใครก็ตามที่กล้าชวนเปาซวี่ผู้นี้ไปเที่ยวด้วยก็เตรียมใจไปทรมานที่เกรตริฟต์ แวลลีย์ ทะเลทรายสะฮารา เขาคิลิมันจาโรในแอฟริกาตะวันออกได้เลย!
ก็เหมือนสำนวนที่ว่า ตัดไฟตั้งแต่ต้นลม
ถึงเปาซวี่จะไม่อยากไปสถานที่เหล่านี้ เขาก็ต้องทนผ่านหนึ่งเดือนไปให้ได้ เพื่อที่จะได้ไม่ต้องทรมานอีกในอนาคต!
…
…
วันอังคารที่ 16 สิงหาคม
ช่วงบ่าย เหล่านักกีฬามารวมตัวกินข้าวด้วยกันและพูดคุยอัปเดตความ คืบหน้า