หูเซียวโกรธจนมือสั่น ไอ้เชี่ย น้องในทีมจริงๆ ด้วย!
ถึงว่าฝีปากคุ้นๆ
แต่เพราะเป็นน้องในทีม หูเซียวเลยทำอะไรไม่ได้ เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นการเข้าใจผิด ถ้าเตะอีกฝ่ายออกจากกลุ่มไป คนอื่นๆ อาจจะต่อต้านเขาขึ้นมา
สิ่งเดียวที่ทำได้คือสั่งแบน 24 ชั่วโมงด้วยความเกลียดชัง
หลังจากปวดหัวสู้รบกับน้องในทีมของตัวเองอยู่นาน หูเซียวก็หันมองเวลาแล้วพบว่าตัวเองยังไม่ได้ออกจากเกม ซึ่งหมายความว่าเขาเหลือเวลาอีกแค่สองชั่วโมงก่อนจะหมดเวลารีฟันด์
“ช่างเถอะ รีฟันด์เกมดีกว่า”
หูเซียวมองปุ่มรีฟันด์แล้วนิ่งไปอีกครั้ง
ฉันควรรีฟันด์จริงๆ เหรอ
จะยอมแพ้แค่นี้จริงๆ เหรอ จะยอมรับใช่มั้ยว่าเป็นพวกฝีมือกาก
ไม่ ต้องลองอีกครั้ง!
ยิ่งคิดหูเซียวก็ยิ่งไม่อยากยอมแพ้ ถ้ายอมแพ้ตอนนี้ก็เท่ากับยอมรับว่าตัวเป็นพวกใจกากแต่ปากเก่ง
อย่างน้อยก็ต้องจัดการมอนสเตอร์ลูกกระจ๊อกตรงสุสานให้ได้
หูเซียวกดเข้าเกมอีกครั้ง
หลังจากตายไปหลายต่อหลายครั้ง เขาก็ได้บทเรียน
เขาต้องล่อมอนสเตอร์มาทีละตัว
ต้องค่อยๆ ตีครั้งละที
พอมอนสเตอร์เงื้อมือขึ้นก็ต้องหลบแล้วหาจังหวะโจมตีใหม่
พูดง่ายๆ คือห้ามโลภ!
หูเซียวท่องสิ่งที่ได้เรียนรู้มาจากคลิปผู้เล่นฝีมือเทพ แม้จะโดนโจมตีเข้าไปหนึ่งครั้ง แต่เขาก็จัดการกับมอนสเตอร์ลูกกระจ๊อกในสุสานได้ทีละตัว
รอบนี้ไม่มี ‘อิอิ’ ปรากฏขึ้นบนจอ
“ฉันโคตรเก่งเลย!”
พอจัดการเหล่ามอนสเตอร์ลูกกระจ๊อกได้ หัวใจก็เต้นแรงจากความตื่นเต้น มื
