อของเขาสั่นไม่หยุด
เครียดมาก แต่ก็ตื่นเต้นดี!
เวลาอะดรีนาลีนหลั่งมันเป็นแบบนี้นี่เอง
เกมไม่ได้ยากเหมือนที่คิดไว้เลย!
หูเซียวรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมา เขาบังคับตัวละครให้เดินหน้าต่อ
สามนาทีต่อมา หูเซียวก็เจอเข้ากับคนขายเนื้อถือปังตอ นี่เป็นการเจอมอนสเตอร์ระดับสูงครั้งแรกของเขา
‘อิอิ’
‘อิอิ’
‘อิอิ’
…
ผ่านไปครู่ใหญ่
หูเซียวก็ปล่อยเมาส์แล้วจุดบุหรี่สูบหน้าคอมพิวเตอร์
เฮ้อ… วันนี้ฉันมัวทำอะไรอยู่เนี่ย…
เสียเวลาไปมากมายกับเกมแบบนี้ทำไมนะ
หูเซียวเริ่มนึกกังขาการมีอยู่ของตัวเอง
เขาตายซ้ำอยู่หลายครั้งจนชินชา ตอนนี้ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเท่าไหร่แล้วตั้งแต่เริ่มเล่นเกม
ความรู้สึกเดียวในตอนนี้คือความว่างเปล่า
เป็นความว่างเปล่าอันกว้างไกลไร้ขอบเขต!
“ช่างเถอะ รีฟันด์เกมดีกว่า
“ไม่เห็นต้องเสียเวลาเล่นเกมพรรค์นี้เลย”
หูเซียวมองเวลา ตอนนี้ใกล้จะหมดเวลาขอรีฟันด์แล้ว ถ้าช้าไปกว่านี้อีกนิดนึงอาจไม่ได้เงินคืน
บอกได้แค่เพียงว่าเวลานั้นผ่านไปแล้วผ่านไปเลย
หูเซียวกำลังจะกดรีฟันด์เกม แต่ประโยคหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
“รีฟันด์เลย ฝีมือแบบคุณไม่มีวันเล่นเกมนี้ผ่านหรอก เลิกเล่นเกมนี้ไปได้แล้ว ยังมีอีกหลายอย่างให้ทำในชีวิต อย่ามาเสียเงินและเวลาอันมีค่าไปกับเกมพรรค์นี้เลย”
หูเซียว “???”
แกดูถูกใครกัน
ตอนแรกเขาตั้งใจว่าจะขอรีฟันด์ แต่ก็เปลี่ยนใจทันที!
ข้อความที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอนั้นค่อนข้างตรงไปตรงมาและเป็นความจริง
ถึง
