หน้าจอ
ภาพที่เห็นคือวิสัยทัศน์ผ่านมุมมองของผู้ถูกฝัง
กล้องค่อยๆ หันไปทางทิวทัศน์ด้านนอกหลุมศพ
ที่บริเวณนี้คือสุสานร้างขนาดใหญ่ แผ่นหินข้างหลุมศพแตกหัก หรือไม่ก็ถูกหญ้าขึ้นปกคลุม
มีโลงศพหลายโลงที่เปิดอ้ากระจายอยู่โดยรอบ โลงศพเหล่านี้ทำจากไม้บางคุณภาพต่ำ จึงผุพังไม่เป็นท่า
บางโลงมีเศษกระดูกหลงเหลืออยู่ ศพที่เคยอยู่ในโลงน่าจะโดนสัตว์ร้ายผู้หิวโหยกัดกินเป็นอาหาร ส่วนโลงอื่นๆ ว่างเปล่า มีแค่ดินโคลนสะสมหลังฝนตก
ศพมากมายนอนเกลื่อนกลาดอยู่รอบสุสานใหญ่ แต่ละศพไม่สมประกอบ บ้างก็ขาดแขนขา บ้างก็ขาดหัว
ฝาโลงบางๆ ถูกเจาะทะลุเป็นรูสองรู มือผอมซูบแต่ยังพอมีกล้ามเนื้ออยู่บ้างยื่นผ่านรูออกมาแล้วพยายามเปิดฝาโลงด้วยแรงที่มี
ศพเพศชายผิวซีดเซียวลุกขึ้นนั่งกลางสุสาน
…
หูเซียวมองแก้วชาในมือสลับกับภาพน่าสะอิดสะเอียนตรงหน้า เขารู้สึกว่าเกมไม่ค่อยจะเหมือนที่คาดหวังเอาไว้
ทำไมเกมเกี่ยวกับศาสนาถึงเป็นแบบนี้ได้ล่ะ
ไม่ใช่แล้ว!
หูเซียวอยากเลิกเล่น ยังไงก็เพิ่งจะซื้อเกมมา เขากดรีฟันด์เอาเงินคืนตอนนี้เลยก็ได้
แต่พอคิดดูอีกทีก็ตัดสินใจลองเล่นดูสักหน่อย เผื่อว่าเกมจะสนุก
“หืม เขียนข้อความจารึกแผ่นหินตัวเองได้ด้วยเหรอ
“ระบบบ้าอะไรเนี่ย กดข้ามแล้วกัน”
หูเซียวกดข้ามตามความเคยชิน แต่ก็พบว่าไม่สามารถข้ามได้ ต้องกรอกข้อความอะไรสักอย่างลงไป
เขาตั้งใจจะกรอกลงไปแค่จุดสามจุด แต่ก็คิดว่าไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่ เลยจบที่กรอกตัวอักษร
