เพื่อนร่วมงานที่ออฟฟิศ
อีกอย่างเขาหยุดพักร้อนไปหนึ่งเดือนเต็ม จึงไม่รู้ว่าเกมกลับใจคือฟากฝั่งพัฒนาไปถึงไหนแล้ว หลี่หย่าต๋าเข้ามารับช่วงต่อเป็นหัวหน้าฝ่ายวางแผนตอนพัฒนาเกมไปได้ครึ่งทาง เปาซวี่ไม่แน่ใจว่าเธอจะรับผิดชอบหน้าที่นี้ได้ดีหรือเปล่า
…
พอไปถึงบริษัทเขาก็เห็นว่าทุกคนกำลังยุ่งกันยกใหญ่
เมื่อเห็นเปาซวี่กลับมา ทุกคนก็ให้การต้อนรับกันอย่างอบอุ่น
“พี่เปากลับมาแล้ว!”
“ยุโรปเป็นไงบ้างพี่เปา”
“รอบนี้ผิวคล้ำลงนิดหน่อยนะ”
“นี่ผมยาวขึ้นรึเปล่า”
“ช่วงนี้ยุโรปน่าจะหนาวใช่มั้ยพี่”
เปาซวี่ทักทายทุกคนพร้อมกับแจกจ่ายของฝากที่ซื้อมา
หลี่หย่าต๋ากำลังขะมักเขม้นกับการแก้เอกสารอยู่ พอเห็นเปาซวี่กลับมา เธอก็รีบทักทันที “พี่เปา! กลับมาได้จังหวะพอดีเลยค่ะ หนูมีอะไรจะถามพี่”
เปาซวี่หน้าซีดทันใด “ผมเหนื่อยมาก! ไว้ค่อยคุยกันวันหลังนะ!”
“อ่า โอเคค่ะ” หลี่หย่าต๋าพยักหน้าด้วยความงุนงงเล็กน้อย
เปาซวี่ดูอ่อนล้ามาก เขาดูไร้เรี่ยวแรงหลังกลับมาจากทริปครั้งนี้
ก่อนหน้านี้ถ้าใครมีปัญหาอะไรเรื่องการออกแบบ หรือมีเรื่องอะไรจะปรึกษา เปาซวี่จะช่วยอย่างกระตือรือร้น
นอกจากนั้นเขายังทดสอบเกมที่กำลังพัฒนาอยู่ซ้ำๆ ถ้ามีคำแนะ
