กือบแปดสิบเปอร์เซ็นต์ไปที่หน้าสุดท้าย แต่ละเมนูในหน้านี้ไม่ได้มีประโยคแจ้งว่าต้องสั่งจองล่วงหน้า
“มีตามนี้ครับ”
ชายหนุ่มขมวดคิ้วระหว่างอ่านหน้าสุดท้ายของเมนู
บางเมนูดูซับซ้อน เช่น พีระมิดหมูสามชั้นตุ๋นกับปลาสิงโต เมนูธรรมดาก็อย่างเช่น สลัดผัด กุ้งผัดชาหลงจิ่ง และอื่นๆ
ที่เหมือนกันคือราคาแพงหูฉี่ ราคาของแต่ละเมนูนั้นแพงกว่าภัตตาคารระดับสูงอื่นๆ อยู่นิดหน่อย
ตัวอย่างเช่น พีระมิดหมูสามชั้นตุ๋นราคาอยู่ที่สองร้อยเจ็ดสิบหยวน ชายหนุ่มจำได้ว่าเคยกินเมนูนี้ที่หางโจว ราคาอยู่ที่ประมาณสองร้อยสี่สิบหยวน
แน่นอนว่าถ้าเทียบกับเมนูหรูที่อยู่หน้าแรกๆ ของเมนูแล้ว เมนูเหล่านี้ราคาถูกกว่ามาก
ชายหนุ่มอึ้งไปเล็กน้อย
ราคาไม่ใช่ปัญหา
ปัญหาหลักคือทุกเมนูที่เขาอยากลองต้องสั่งจองล่วงหน้าหมด
นี่เขาถ่อมาตั้งไกลเพื่อกินเมนูธรรมดาๆ แบบนี้เหรอ
