ได้ดีแล้วครับ!
“แต่… มีจุดที่ต้องปรับนิดหน่อย คือเราไม่ได้ถ่ายหนังจริงจังขนาดนั้นครับ เป็นแค่โฆษณาตัวหนึ่ง
“ในโฆษณานี้คุณรับบทเป็นเกมเมอร์ ถ้าแสดงออกมาสบายๆ หน่อยจะเข้าถึงคนดูได้มากกว่า
“ปล่อยตัวสบายๆ ครับ ไม่ต้องจริงจังขนาดนั้น ปล่อยหัวให้ว่าง แล้วพูดบทออกมาสบายๆ”
ตอนที่เผยเชียนเดินเข้ามาหา จางจู่ถิงคิดว่าอีกฝ่ายน่าจะมาแนะนำเรื่องการแสดงของเขา หรือไม่ก็เปลี่ยนบทใหม่
แต่บอสเผยกลับบอกให้จริงจังน้อยลง
ให้ปล่อยตัวสบายๆ แทน
จางจู่ถิงไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ในเมื่อบอสเผยขอมาแบบนี้ เขาก็ต้องพยายามให้เต็มที่
การถ่ายทำเริ่มขึ้นอีกครั้ง
“ซาหวัดดีครับ ทู้กคน! ผมจ๋าจูถี ผมเล่นหนังมาหล้ายเรื่อง…”
รอบนี้จางจู่ถิงแสดงได้ ‘ถูกต้อง’ มากขึ้น เขาลดความจริงจังลงตามที่บอก ดูแล้วขัดหูขัดตากว่าเดิม
เผยเชียนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
ใช่ ต้องแบบนี้แหละ!
ถึงจะไม่ได้ทุกอย่างสมบูรณ์แบบตามที่คิดเพราะทักษะการแสดงของจางจู่ถิงดีเกินไป แต่แค่ถ่ายโฆษณาตามนี้ได้ เผยเชียนก็พอใจมากแล้ว
พอพูดจนจบบท ผู้กำกับก็สั่งคัต
จางจู่ถิงดูไม่สบายใจ เขารู้สึกว่าการแสดงรอบนี้น่าจะขัดหูขัดตาคนอื่นมากกว่ารอบก่อน เอาจริงๆ น่าจะแย่มากๆ เลยแหละ!
ในฐานะราชาภาพยนตร์ จางจู่ถิงไม่เคยรู้สึกถึงการที่ไม่สามารถควบคุมฝีมือการแสดงของตัวเองได้มานานแล้ว
ตอนที่แสดงเมื่อครู่ เขารู้สึกเหมือนเป็นมือสมัครเล่นที่ไม่รู้เรื่องการแสดงเลยแม้แต่นิดเดียว
“บอสเป่ย
