”
โคตรพิลึกเลย…
ถ้าอยากโฆษณาร้านในเว็บรีวิวร้านอาหาร ยังไงก็ต้องมีชื่อร้าน!
แถมภัตตาคารนี้ยังตั้งอยู่ในวิลล่า
คนสัญจรไปมาก็ไม่ค่อยมี ถ้าไม่แขวนป้ายไว้ด้านนอกก็คงไม่มีใครรู้ว่านี่คือร้านอาหาร อาจจะคิดไปว่าเป็นบ้านใครสักคนแทน!
เผยเชียนส่ายหน้าอย่างมั่นใจ “ชื่อไม่จำเป็นต้องมีหรอก
“อาหารจะสร้างชื่อให้เราเอง
“ถ้าอาหารดีจริงลูกค้าก็มาเอง ถึงจะไม่โฆษณาอะไร เดี๋ยวร้านก็ดังได้เอง”
หลินชั่นหรงอ้าปากค้าง “แต่เราต้องมีชื่อร้านไว้ไปจดทะเบียนนะครับบอสเผย”
“โอ้” เผยเชียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง “งั้นคุณตั้งได้เลย ยังไงคุณก็เป็นผู้จัดการสาขา
“ตั้งได้แล้วก็จดทะเบียนด้วยชื่อนั้นแหละ แต่ไม่ต้องขึ้นป้ายด้านนอกนะ เราจะใช้อาหารมัดใจลูกค้า!
“จัดแจงทุกอย่างดีๆ ล่ะ เดี๋ยวผมจะพาพนักงานเถิงต๋ามากินเลี้ยงที่ร้านวันเปิดกิจการ!”
หลินชั่นหรงหนักใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินว่าตัวเองต้องเป็นคนคิดชื่อร้าน แต่พอเห็นสายตาไว้วางใจของบอสเผย เขาก็พยักหน้า
“ได้ครับบอสเผย! ผมจะพยายามเต็มที่!”
…
พอกลับถึงอพาร์ตเม้นต์ เผยเชียนก็เปิดเว็บอ้ายลี่เต่าเข้าไปดูคลิปที่ตัวเองลงเอาไว้
ยอดวิวยังน้อยอยู่เหมือนเดิม ไม่ได้กระเตื้องขึ้นจากตอนเช้าเลย
ถือเป็นเรื่องปกติ ถ้าไม่โปรโมตก็ไม่ได้ยอดวิว พอไม่มียอดวิวก็ไม่มียอดไลก์กับไม่ได้ทิป ปล่อยไปสักพักเดี๋ยวก็จมหายไปเอง
อัปโหลดมาสเตอร์ที่เน้นคอนเทนต์ไม่ได้ดังได้ในวันสองวัน ต้องค่อยๆ สั่งสมชื่อเสียงจากคอนเทนต
