พาพนักงานมากินเลี้ยงที่ภัตตาคารเดือนหน้าได้
จางหยวนเดินตามหลังบอสเผยกับหม่าหยางเงียบๆ เขารู้สึกเศร้าใจที่ตัวเองเดาความคิดบอสเผยได้ยากขึ้นเรื่อยๆ
ทำเลที่บอสเลือกมาสำหรับเปิดภัตตาคารนั้นแปลกมาก
จางหยวนแอบดีใจตอนที่ได้ยินว่าบอสเผยจะเปิดภัตตาคารระดับสูง เขาคิดว่าในที่สุดตัวเองก็เดาทางบอสเผยได้แล้วว่าต่อไปจะทำอะไร
โมหยูเดลิเวอรี่ครอบคลุมมื้ออาหารทั่วไป ส่วนภัตตาคารระดับสูงจะตอบโจทย์คนที่อยากลิ้มรสอาหารชั้นเลิศ ธุรกิจทั้งสองอย่างเกื้อหนุนกันได้อย่างสมบูรณ์แบบ!
จางหยวนคิดว่าภัตตาคารระดับสูงน่าจะเปิดที่ใจกลางเมือง ทำเลตรงนั้นน่าจะทำให้ร้านเป็นที่รู้จักและมีคนเข้าไม่ขาดสาย!
แต่บอสเผยทำให้เขางงเป็นไก่ตาแตก
บอสเลือกทำเลแถวร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูสาขาหมิงหยุนวิลล่า ทั้งๆ ที่สาขานี้กิจการเลวร้ายที่สุดจากทุกสาขาเนี่ยนะ
หมิงหยุนวิลล่าตั้งอยู่เขตตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองจิงโจว เป็นทำเลที่เงียบเหงาปลอดผู้คนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
ถ้าบอสเผยเปิดภัตตาคารที่ใจกลางเมืองก็จะดึงลูกค้าจากทั้งเมืองจิงโจวได้ เพราะคนที่อาศัยอยู่นอกเมืองใช้เวลาขับรถแค่ประมาณหนึ่งชั่วโมงก็ถึงใจกลางเมืองแล้ว
แน่นอนว่าเวลาที่บอกไปนั้นไม่นับรวมตอนรถติด
แต่ถ้าเปิดร้านที่เขตตะวันออกเฉียงใต้ของเมือง คนที่อาศัยอยู่เขตเหนือกับเขตตะวันออกก็ต้องถ่อข้ามเมืองไปที่ร้านถ้าอยากกิน ใช้เวลาเดินทางอย่างต่ำประมาณหนึ่งถึงสองชั่วโมง
กินเสร็จก็ต้องขับรถฝ่าน
