รกรถติดช่วงเย็นกลับบ้านอีกสองชั่วโมง…
แค่คิดก็ขนลุกแล้ว…
แถมสภาพธุรกิจในละแวกก็ไม่ได้ดี ไม่มีสถานบันเทิง ใครมันจะถ่อมาไกลเพื่อแค่มากินข้าวกัน
มองยังไงแผนนี้ก็ดูบ้ามากๆ
แต่บอสเผยเคยอธิบายเหตุผลที่เลือกทำเลตรงนี้ไปแล้ว บอสคาดการณ์ว่าหมิงหยุนวิลล่าจะกลายเป็นย่านการค้าแห่งต่อไปของเมืองจิงโจว เลยชิงลงมือล่วงหน้าก่อน
จุดนี้บอสเผยกำลังวางแผนต่างๆ ให้สอดคล้องกัน
แต่ไม่ว่าจางหยวนจะวิเคราะห์ยังไง ทำเลตรงนี้ก็ดูไม่เหมือนย่านการค้าเลยสักนิด เพราะมันทั้งเงียบเหงาและไร้ผู้คน…
ทั้งสามเดินดูที่ไปเรื่อยๆ
ตอนนั้นเองจางหยวนก็ตาเป็นประกาย
เขาสังเกตเห็นร้านหนึ่งกำลังปรับปรุงอยู่!
เป็นร้านสองชั้นที่ดูดีทีเดียว
จางหยวนจำได้ว่าครั้งก่อนที่มา ร้านนั้นปิดให้บริการไปแล้ว แถมยังดูเหมือนถูกปล่อยทิ้งร้างมาได้สักพัก
มีคนเพิ่งมาซื้อต่อกิจการร้านนี้เหรอ
จางหยวนเดินไปแถวหน้าร้านแล้วถามอะไรคนงานแถวนั้นเล็กน้อย
จากนั้นเขาก็ได้รู้ว่าตรงนี้จะเปิดเป็นร้านกาแฟ!
ดูแล้วเจ้าของร้านนี้น่าจะหวังดึงลูกค้ากระเป๋าหนักที่อาศัยอยู่ในหมิงหยุนวิลล่า!
เห็นได้ชัดว่าร้านกาแฟร้านนี้น่าจะแย่งลูกค้าไปจากร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูและยอดขายจะต้องกระทบแน่ เพราะร้านนี้อยู่ใกล้หมิงหยุนวิลล่ามากกว่า เดินมาประมาณสิบนาทีก็ถึงแล้ว
จู่ๆ แถวนี้ก็ดูเงียบเหงาน้อยลงกว่าเดิม!
เผยเชียนเดินต่อไปเรื่อยๆ ด้วยสีหน้าเรียบเฉย
พวกเขาไปถึงทำเลแรกที่เลือกไว้
ตอนแรกเผย
