นจงเหวินได้
หม่าอี้ฉวินเลื่อนสายตามองหน้าทุกคนพร้อมพูดขึ้น “ถ้ารู้สึกว่าไม่มีงานอะไรให้ทำแล้วนอกจากอ่านเว็บโนเวลดังๆ พวกคุณจะลองเริ่มเขียนงานก็ได้
“พวกคุณทุกคนจะมาเป็นบรรณาธิการกัน แต่ไม่แน่บางคนอาจจะเขียนเว็บโนเวลขายดีขึ้นมาก็ได้ พวกคุณต้องมีความฝัน
“อีกอย่างตอนนี้เรามีต้นฉบับส่งเข้ามาให้ตรวจไม่เยอะเท่าไหร่ คุณภาพต้นฉบับที่ส่งเข้ามาก็ไม่ได้ดีอะไรมาก ผมคิดว่าเราน่าจะขึ้นแนะนำงานเขียนของพวกคุณบนเว็บของเราได้ ลองดูกันสักหน่อยก็ไม่เสียหายนะ”
ที่หม่าอี้ฉวินพูดมาไม่มีอะไรผิด แต่ก็ฟังดูไม่ค่อยเข้าท่านัก
เพราะถ้าไม่มีใครเข้าเว็บ ขึ้นแนะนำงานของพวกเขาไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา..
หม่าอี้ฉวินหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ “ถ้าไม่มีอะไรทำกันจริงๆ ผมมีงานให้ทำ ไปคิดพล็อตกับตีมสำหรับเกมกลับใจคือฟากฝั่งมา”
ตอนแรกการคิดตีมสำหรับเกมกลับใจคือฟากฝั่งเป็นหน้าที่ของหม่าอี้ฉวินซึ่งเป็นฝ่ายออกแบบพล็อต
แต่ชีวิตกลับพลิกผันได้เลื่อนขั้นแบบงงๆ ตามหลักแล้วหม่าอี้ฉวินต้องส่งงานให้คนอื่นทำต่อ
ลู่หมิงเหลียงรู้เรื่องก็อึ้งไป พร้อมกับบอกว่า ‘ถ้าพี่หม่าไม่ทำ แล้วใครจะทำได้ล่ะ’
คนเดียวที่เหมาะกับหน้าที่นี้คือบอสเผย แต่บอสเผยงานยุ่งมาก จะไปขอให้ช่วยคิดพล็อตได้ยังไง
หม่าอี้ฉวินครุ่นคิดเรื่องนี้แล้วตัดสินใจว่าไม่น่าจะใช่เรื่องใหญ่อะไร เขาสามารถเขียนตีมให้เกมไปด้วยได้
ดังนั้นหม่าอี้ฉวินจึงรับงานสองอย่าง ต้องคิดตีมให้เกมกลับใจคื