บริษัทเถิงต๋า
ผู้เล่นเอาแต่อ้อนวอนขออัปเดตตัวใหม่กัน ยังไม่ทันจะปล่อยเนื้อหาของอัปเดตตัวใหม่ ผู้เล่นก็กำเงินกันไว้พร้อม
แตกต่างกันลิบลับ!
หม่าอี้ฉวินแทบอดใจรอดูไม่ไหวว่าหลังจากปล่อยอัปเดตออกไปจะเป็นยังไง
“ตืด…ตืด…”
เสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะสั่น บนหน้าจอไม่ได้แจ้งว่าผู้โทรคือใคร มีแค่หมายเลขโทรศัพท์ที่ปรากฏอยู่
หม่าอี้ฉวินมองดูแล้วรู้สึกคุ้นๆ กับเบอร์บนหน้าจอ เขานึกลังเลใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกดตัดสายไป
…
พริบตาเดียวก็เที่ยงแล้ว
พนักงานส่งอาหารแต่งตัวดูดีสามคนมายืนรออยู่หน้าประตูบริษัท แต่ละคนมีกล่องส่งอาหารเก็บอุณหภูมิกล่องใหญ่คนละใบ
“หืม เปลี่ยนเครื่องแบบคนส่งอาหารเหรอ” หม่าอี้ฉวินอึ้งไป
เมื่อวานพนักงานส่งอาหารยังแต่งตัวสบายๆ ไม่ได้ใช้กล่องส่งอาหารเก็บอุณหภูมิ
แต่วันนี้คนพวกนี้ดูแปลกใหม่ไม่เหมือนเดิม!
พนักงานส่งอาหารทั้งสามคนใส่เครื่องแบบสีน้ำเงินเหลือง เครื่องแบบของพวกเขาแตกต่างจากเครื่องแบบปกติที่เป็นของราคาถูก คุณภาพต่ำ เครื่องแบบของทั้งสามใช้ผ้าคุณภาพดี ตัดเย็บอย่างประณีต ดูสวยทันสมัย
พนักงานส่งอาหารดูกระตือรือร้น พอมีเครื่องแบบกับกล่องส่งอาหารสั่งทำใหม่ก็ยิ่งทำให้ดูเป็นมืออาชีพขึ้นไปอีก
จุดเด่นที่เห็นได้ชัดคือคำว่าโมหยูเดลิเวอรี่ขนาดใหญ่!
พนักงานคนอื่นๆ ลุกขึ้นเตรียมออกไปรับอาหาร พวกเขาตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นภาพลักษณ์ที่เปลี่ยนไปของพนักงานส่งอาหาร
แต่ยังไม่หมดแค่นั้น
เหล่าพนั
