ก็จริงครับ” หม่าหยางพยักหน้า รู้สึกว่าที่อีกฝ่ายพูดฟังดูค่อนข้างมีเหตุผล
เผยเชียนพูดต่ออย่างจริงจัง “ไอ้หม่า ฉันซึ้งใจมากที่แกพยายามเต็มที่ให้ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูทำกำไรได้
“แต่แกต้องจำไว้ด้วยว่ากำไรไม่ใช่เรื่องหลักของร้านนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการสร้างภาพลักษณ์ให้เถิงต๋า!”
“โอเคครับพี่เชียน ผมเข้าใจแล้ว!” หม่าหยางพยักหน้ารัว “วางใจได้เลยพี่ พวกเราจิตใจสื่อถึงกัน พี่ไม่ต้องพูด ผมก็รู้ว่าพี่ต้องการอะไร!”
เหอะๆ รู้บ้านแกสิ…
เผยเชียนแอบบ่นอยู่ในใจระหว่างเดินกลับออกไป
………….
[1] แบงก์ร้อยหยวน