ิ้มกว้าง
“เห็นมั้ย ทำแบบนี้ก็หมดปัญหาเรื่องที่นั่งไม่พอใช่มั้ยล่ะ” หม่าหยางดูจะพอใจกับสภาพตรงหน้ามาก
จางหยวนยกนิ้วโป้งให้ “อืม ไอเดียดีสุดๆ เลยน้องหม่า!”
หลังจากแฟนคลับของเฉินเหล่ยทยอยหลั่งไหลเข้ามาเรื่อยๆ ที่นั่งด้านในก็เต็มหมด หม่าหยางจึงผุดไอเดียทำที่นั่งด้านนอกเพิ่ม
ตอนนี้เป็นช่วงหน้าร้อน ร้านอาหารหลายๆ ร้านเพิ่มที่นั่งด้านนอกร้านกันเป็นเรื่องปกติ
จริงๆ จางหยวนก็ผุดไอเดียนี้ขึ้นมาเหมือนกัน แต่ก็ถือว่าได้เอาใจหม่าหยาง เขาเลยไม่ได้บ่นอะไร
หญิงสาวแต่งตัวทันสมัยเดินไปตรงเคาน์เตอร์บาร์ จากนั้นก็หยิบกระดาษโน้ตออกมาสองแผ่น “แสงเหนือสามแก้ว แก้วหนึ่งให้ฉัน อีกสองแก้วให้เฉินเหล่ย ส่วนโน้ต… อืม เขียนไปว่า ‘แฟนคลับคนนี้จะรักเฉินเหล่ยตลอดไป’!”
บาร์เทนเดอร์เริ่มชงค็อกเทลแสงเหนืออย่างช่ำชอง ครู่เดียวค็อกเทลแสงเหนือหนึ่งแก้วก็ไปปรากฏในมือหญิงสาว
“อย่าลืมเอาค็อกเทลไปให้เฉินเหล่ยทันทีที่เขาขึ้นเวทีนะ” พอย้ำกับบาร์เทนเดอร์อีกรอบเสร็จ หญิงสาวก็เดินกลับออกไป
หม่าหยางมองสิ่งที่เกิดขึ้น รอยยิ้มบนใบหน้าฉีกกว้างกว่าเดิม
จางหยวนเอ่ยชมหม่าหยางอีกรอบ “ถ้าเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ เดี๋ยวเราก็น่าจะได้ไปบอกบอสเผยว่าเราพลิกจากขาดทุนมาทำกำไรได้แล้ว!”
หม่าหยางผยองใจ “ฮึม ผมต้องพิสูจน์ให้เห็นให้ได้ว่าผมเก่งกว่าหวงซื่อปั๋ว!”
ไอเดียนี้หม่าหยางกับจางหยวนไม่ได้เป็นคนคิด พวกเขาบังเอิญได้ไอเดียมาจากการที่ลูกค้า ‘ให้ทิป’ เฉ
