รอ ไม่ใช่ปัญหา มีทุนจากผมสนับสนุน พวกคุณอยากทำอะไรก็ทำเลย!
“เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา จะมามัวนั่งกลัวไม่กล้าทำไม่ได้!”
หวงซื่อปั๋วจิบชา รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้า “กะแล้วว่าบอสเผยต้องสนับสนุนเรา!
“ไม่ต้องห่วงนะครับบอสเผย เรารู้ว่ารอบนี้มีความเสี่ยงอะไรบ้าง เลยตั้งใจว่าจะนั่งรถไฟสีเขียวไปเซี่ยงไฮ้ เราจะพยายามประหยัดงบค่าที่พักกับค่าอาหารให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้…”
หวงซื่อปั๋วยังพูดไม่ทันจบ เผยเชียนก็หน้าคร่ำเครียดขึ้นมา
“หมายความว่ายังไง”
หวงซื่อปั๋วนิ่งไป เขาแทบไม่เคยเห็นบอสเผยโกรธ จึงตอบออกไปอย่างตะกุกตะกัก “เปล่าครับ เราพยายามคุมค่าใช้จ่ายกันเฉยๆ”
เผยเชียนมองหวงซื่อปั๋วอย่างผิดหวัง “คุมค่าใช้จ่ายเหรอ หวงซื่อปั๋ว อย่าลืมตัวตนของคุณสิ!”
หวงซื่อปั๋วอึ้งไป ถ้วยชาในมือสั่น
แทบไม่เคยเห็นบอสเผยโมโหแบบนี้ นี่ฉันพูดอะไรผิดเหรอ
เผยเชียนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เฟยหวงสตูดิโอเป็นบริษัทลูกของเถิงต๋า คุณและพนักงานทั้งหมดในเฟยหวงสตูดิโอคือพนักงานของเถิงต๋า! คุณวางแผนจะให้พวกเขาขึ้นรถไฟสีเขียว ให้พวกเขาประหยัดค่าที่พักกับค่าอาหาร ถ้าพวกเขาไปกินอะไรผิดสำแดงขึ้นมาจะทำยังไง
“ถึงพวกเขาจะสุขภาพแข็งแรง ท้องไส้รับอาหารพวกนั้นได้ไหว แต่ร่างกายพวกเขาน่าจะเหนื่อยจากการเดินทาง ถ้าไม่ได้กินดีอยู่ดีก็จะส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพการทำงาน กระทบไปถึงการถ่ายทำ ถ้าโปรเจ็กต์ไม่ราบรื่นแล้วงานออกมาแย่ ใครต้องเป็นคนรับผิดชอ