แก้ปัญหานี้เหมือนกัน เพราะการตัดช่องทางการเก็บเงินออกก็เท่ากับว่าผู้เล่นจะไม่ต้องเสียเงินให้เกมอีก ถ้ามีหัวหน้าฝ่ายวางแผนคนไหนทำแบบนี้ บอสของเขาได้ตบหน้าหงายเอาแน่
เกมที่มีการวางเพดานค่าใช้จ่ายนั้นยังรุ่งอยู่และทำเงินได้มาก ใครจะไปว่างมาคิดหาทางเปลี่ยนแปลงกัน
แต่ยิ่งเยว่จือโจวกับหวังเสี่ยวปินคิดเรื่องนี้มากเท่าไหร่ ทั้งคู่ก็รู้สึกว่าเรื่องนี้มีความหมายมากขึ้นเรื่อยๆ
ถ้าพวกเขาหาทางจัดการปัญหานี้ได้ ถึงจะไม่สมบูรณ์ดีนัก แต่ก็จะถือว่าเป็นวิธีเดียวในประเทศนี้!
คำสั่งสั้นๆ ของบอสเผยแฝงไปด้วยแนวคิดอันลึกซึ้งจริงๆ!
เยว่จือโจวเสนอความคิดเห็นไปบ้าง แต่ก็โดนหวังเสี่ยวปินปัดตกหมดโดยว่ากันตามการวางระบบ
แต่เยว่จือโจวก็ไม่ได้รู้สึกแย่อะไร
สุดท้ายเขาก็ยกมือตบหัวตัวเอง
“พี่หวัง ผมคิดออกอีกวิธีแล้ว
“ถ้าเราให้ทุกคนได้ลอง ‘เล่น’ เป็นพวกวาฬดูล่ะ พี่คิดว่ายังไง”
หวังเสี่ยวปินนิ่งไปครู่หนึ่ง “เล่นเป็นพวกวาฬเหรอ หมายความว่ายังไง”
เยว่จือโจวหยิบกระดาษมาเขียนอย่างตื่นเต้น “จริงๆ แล้วปัญหาที่เรากำลังเจออยู่คือประสบการณ์การเล่นของผู้เล่น
“ประสบการณ์การเล่นที่ว่าแบ่งได้เป็นสามแบบ
“หนึ่งคือพวกวาฬ พวกนี้จะเติมเงินเยอะที่สุด มีพลังรบเยอะที่สุด ผู้เล่นกลุ่มนี้จะสนุกกับการได้ตะลุมบอนสู้หนึ่งต่อสิบ
“สองคือพวกนักจัดการ พวกนี้มีเวลาล้นมือ ขยันเล่นตลอดเวลา มักรับผิดชอบจัดการเรื่องกิลด์และคอยเรียกผู้เล่นใหม่ ผู้เล่นกลุ
