่ครู่หนึ่ง “วันจันทร์เหรอ… ผมต้องไปที่นู่นด้วยเหรอ”
เลขาซินกระแอมกระไอสองหน “บอสต้องไปอยู่แล้วค่ะ บอสมีความสำคัญกับบริษัทมาก ดิฉันคิดว่าบอสเผยควรไปกล่าวอะไรสักเล็กน้อย ไม่อย่างนั้นพนักงานที่ฉางหยางเกมส์จะทำอะไรกันตามใจชอบ ปล่อยไปอาจจะควบคุมไม่ได้ขึ้นมา”
เผยเชียนคิดทบทวนที่เลขาซินพูดแล้วรู้สึกว่าฟังดูสมเหตุสมผลดี
เลขาซินบอกว่าเผยเชียนควรไปแสดงตัวให้พวกเขาไว้วางใจและชี้นำทางพนักงานทั้งหมดของฉางหยางเกมส์
ขณะเดียวกัน เขาก็นึกกังวลว่าพนักงานเหล่านี้จะสร้างปัญหาให้เขาหรือเปล่า ปล่อยให้ทำงานกันตามอำเภอใจ พวกนั้นอาจจะทำให้บริษัทฟื้นกลับมาทำกำไรก็ได้
ถึงจะซื้อต่อกิจการมาหลังจากไตร่ตรองอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว เขาก็คิดว่าฉางหยางเกมส์ในตอนนี้มีข้อแตกต่างจากฉางหยางเกมส์ในอดีต
อย่างหนึ่งคือหัวหน้าหลิวลาออกไปแล้ว หัวหน้าฝ่ายวางแผนในตอนนี้คือหวังเสี่ยวปิน
อีกอย่างคือตู้รุ่ยเจี๋ยไม่อยู่แล้ว
ทั้งสองคนถือเป็นฟันเฟืองสำคัญในการทำให้ฉางหยางเกมส์ขาดทุน
เผยเชียนกังวลใจเล็กน้อยที่ทั้งสองคนไม่อยู่แล้ว
เพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่เกิดความผิดพลาดขึ้น เผยเชียนจึงตัดสินใจจะไปโชว์ตัวที่บริษัท
เพราะนี่ก็น่าจะเป็นครั้งเดียวที่เขาจะไปที่นั่น เขาจะไม่โผล่หัวไปอีกเพื่อจะได้มั่นใจว่าตนเองจะไม่ไปสร้างผลกระทบอะไรให้กับฉางหยางเกมส์
ดูจากสิ่งที่เกิดขึ้นที่เถิงต๋า เผยเชียนก็ไม่มั่นใจในความสามารถด้านการออกแบบเกมของตัวเองอีก เขาไ
