กงานที่นั่งอยู่แถวหน้าน่าจะมีโอกาสได้รับเลือกมากกว่า
แต่แค่ยกมือขึ้นงงๆ ก็ได้รับเลือกแล้วงั้นเหรอ!
ณ ขณะนั้น เขายังทำใจยอมรับชีวิตที่พลิกผันจากเชฟมาเป็นผู้จัดการสาขาไม่ได้
หม่าหยางกระตุกแขนเสื้อเผยเชียนแล้วเข้าไปกระซิบ “พี่เชียน ทำแบบนี้จะดีเหรอ ทำไมไม่เปิดรับสมัครเอาล่ะ”
เผยเชียนส่ายหัว “คนพวกนี้คือคนที่แกจ้างมา ฉันไม่เชื่อใครนอกจากแก”
หม่าหยางยิ้มอย่างขวยเขิน “เอางั้นก็ได้”
…………………
