็ตโมหยูเพิ่มอีกสี่สาขา
“แต่เราจะทยอยเปิดทีละสาขา เพราะมีทุนไม่พอเปิดรวดเดียวทั้งหมด
“ใครอยากเป็นผู้จัดการสาขา ยกมือขึ้น”
พนักงานสี่คนตรงแถวหน้ารีบยกมือขึ้นทันที เชฟคนหนึ่งที่นั่งอยู่ด้านหลังนึกลังเลใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมือขึ้นอย่างกล้าๆ กลัวๆ
จางหยวนเองก็ยกมือขึ้นด้วย
เผยเชียนโบกมือให้จางหยวนเอามือลง “เดี๋ยวคุณจะได้เลื่อนขั้นเป็นส่วนหนึ่งของฝ่ายบริหารดูแลพวกผู้จัดการสาขา เพราะงั้นไม่ต้องยกมือ”
จางหยวนเอามือลงด้วยความดีใจ
อะไรเนี่ย จู่ๆ ก็ได้เลื่อนขั้นเหรอ!
เผยเชียนมองห้าคนที่ยกมือขึ้น “โอเค มีแค่ห้าคนนี้นะ จางหยวนจดชื่อไว้ให้หน่อะ ห้าคนนี้จะได้เป็นผู้จัดการสาขาประจำร้านสาขาที่กำลังจะเปิด”
ผู้จัดการสาขาประจำร้านนี้คือหม่าหยาง แต่หลังจากเปิดสาขาเพิ่ม หม่าหยางกับจางหยวนก็ต้องได้เลื่อนขั้นขึ้นไปเป็นฝ่ายบริหาร ทำให้ตำแหน่งผู้จัดการสาขาประจำร้านนี้ว่าง
ดังนั้นเผยเชียนเลยรับผู้จัดการสาขาเพิ่มห้าคน
ทุกคนอึ้งไป
ง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ
พนักงานหลายคนที่ไม่ได้ยกมือถึงกับเหวอ
แม่งเอ๊ย รู้งี้ยกมือไปแล้ว!
พวกเขาลังเลเพราะกลัวจะทำหน้าที่ผู้จัดการสาขาได้ไม่ดีพอ ถ้าเกิดมีสอบคัดเลือก คงจะขายขี้หน้าน่าดูถ้าสอบไม่ผ่าน
แต่กลับไม่มีการสอบอะไรเลย!
คนที่งงที่สุดในกลุ่มคือเชฟที่ยกมือ
ตามหลักแล้ว เชฟไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรเลยกับการเป็นผู้จัดการสาขาร้านอินเทอร์เน็ต ถ้าต้องคัดเลือกคนที่เหมาะกับตำแหน่ง พวกพนั
