กตัวเลือกถึงพาไปเจอตอนจบที่แย่หมดเลยล่ะ เกมนี้มันเล่นได้จริงหรือเปล่าเนี่ย
แต่หลังจากพบกับความล้มเหลวซ้ำๆ เฉียวเหลียงก็ได้เรียนรู้แก่นแท้ของเกม
ผู้เล่นได้รับบทบาทเป็นนักออกแบบเกม สิ่งที่เฉียวเหลียงได้สัมผัสก็คือชีวิตของนักออกแบบเกมจริงๆ ไม่ใช่เหรอ
เสียงพากย์ที่แสนน่ารำคาญก็เป็นเหมือนความโลภภายในใจ หรืออาจจะเป็นพวกนักเลงคีย์บอร์ด ไม่ก็พวกคนนอก
มีบางครั้งที่เสียงพากย์แนะนำสิ่งที่ถูกต้องเหมาะสม แต่บางครั้งก็แนะนำสิ่งที่ผิดมหันต์
ในฐานะนักออกแบบเกม ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะไม่เจอขวากหนามขวางทาง
ถ้าไม่มีความคิดเป็นของตัวเองก็ย่อมพบกับความล้มเหลว
ถ้าทำตามความคิดของตัวเอง ไม่ฟังคำแนะนำจากคนอื่น ก็จบที่ล้มเหลวเช่นกัน
ความสำเร็จนั้นมาจากการฟังคำแนะนำ วิเคราะห์และไตร่ตรองอย่างละเอียดรอบคอบ และตัดสินใจเลือกสิ่งที่ดีที่สุดหลายครั้งหลายหนต่างหาก!
จริงๆ แล้วไม่ใช่แค่นักออกแบบเกม… แต่โปรดิวเซอร์และผู้พัฒนาสื่อบันเทิงเองก็เป็นเหมือนกันหมด
ผู้รังสรรค์ผลงานหลายคนต้องฟันฝ่าไปตามเส้นทางที่เลือกมาอย่างโดดเดี่ยวและยากลำบาก แต่ความสำเร็จที่ปลายทางนั้นหอมหวานยิ่งนัก!
เฉียวเหลียงน้ำตารื้นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
เพราะเขาเองก็เป็นนักสร้างคอนเทนต์
การทำคลิปและการสร้างเกมต่างก็เป็นผลผลิตที่เรียกว่าสื่อบันเทิง เป็นเรื่องที่เหมือนกันในด้านแง่คิด!
เฉียวเหลียงอดไม่ได้ที่จะนึกถึงประสบการณ์ทั้งหมดที่ผ่านมา
เขาทุ่มเททั้งกา
