ยและใจสร้างคลิปขึ้นมาหนึ่งคลิป แต่กลับไม่มีใครสนใจ
เพื่อให้มีชีวิตรอดต่อไป เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากรับสปอนเซอร์และโดนผู้ติดตามด่าจนไม่กล้าโผล่หน้าออกไปไหนอยู่หลายวัน
ทุกครั้งที่ผู้ติดตามส่งข้อความยาวเหยียดเข้าช่องแชตส่วนตัวเพื่อบอกว่าผิดหวังในตัวเขาแค่ไหน เฉียวเหลียงก็รู้สึกเศร้าใจไม่น้อย
แต่ไม่นานก็เริ่มชิน เพราะไม่มีอะไรที่ยั่งยืนไปตลอด เขาทำได้แค่ต้อนรับผู้ติดตามกลุ่มใหม่ พยายามทำตัวให้ดีเหมือนเดิมกับผู้ติดตามกลุ่มเดิม ส่วนใครที่เลิกติดตามไปแล้ว เฉียวเหลียงก็ได้แต่หวังให้คนเหล่านั้นพบเจอสิ่งดีๆ
ไม่แน่อาจเพราะบังเอิญเลือกถูกเกม คลิปเลยดังเป็นพลุแตก อาจดูเหมือนว่าโชคช่วย แต่จริงๆ แล้วมาจากประสบการณ์การทำงานที่สั่งสมมาต่างหาก
เกมนักออกแบบเกมสะท้อนแง่คิดนี้ให้กับเขา
เขาตระหนักแล้วว่าผู้พัฒนาเกมนี้คืออัจฉริยะ!
เกมนี้เหมือนจะหยาบคาย โหดร้าย และน่ารังเกียจ แต่ก็เป็นการสะท้อนถึงชีวิตของผู้คนไม่ใช่เหรอ
ในชีวิตจริง ผู้พัฒนาเกมมากมายต้องตรากตรำลำบาก มีใครบ้างที่ไม่เคยโดนหัวเราะเยาะเย้ยมาก่อนที่จะประสบความสำเร็จ
บางคนเหนื่อยจนหนีออกจากวงการไปเงียบๆ
บางคนมุ่งเดินต่อไปข้างหน้า ไม่ลืมเป้าหมายในตอนแรกเริ่ม
บางคนทิ้งอุดมการณ์ไป แล้วกลายไปเป็นตัวตนในแบบที่น่ารังเกียจที่สุดของตัวเอง…
ทุกแง่คิดถูกนำเสนอในเกมนี้ มีแค่คนที่มีมุมมองลึกซึ้งเท่านั้นที่จะตระหนักถึงเรื่องนี้!
เกมนี้ก็เหมือนชาคุณภาพสูงถ้
