อง…
ลู่หมิงเหลียงรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นตัวถ่วง ไม่ค่อยมีคุณค่าอะไร
อีกส่วนหนึ่งเป็นเพราะเขากังวลมาก
เนื่องจากบอสเผยเป็นคนออกแบบรูปแบบการเล่น ส่วนคุณหร่วนเป็นคนทำภาพให้ จากองค์ประกอบทั้งหมด ยังไงเกมนี้ก็ต้องดังเป็นพลุแตก
แต่พอได้ลองเล่นก็ไม่เห็นรู้สึกว่า ‘เกมนี้จะต้องดังเป็นพลุแตก’ เลย หลายคนในทีมออกแบบคิดว่าเกมค่อนข้างน่าเบื่อ!
ความรู้สึกสับสนปนเปในใจทำให้ลู่หมิงเหลียงหวั่นเกรงสุดๆ
จะให้เดินไปบอกบอสเผยตรงๆ ว่าอยากฟังความเห็นของบอสก็ไม่น่าจะเหมาะ จึงมาถามเอากับเปาซวี่
เปาซวี่คิดอยู่ครู่หนึ่ง
“ผมว่าทุกคนกำลังมองในมุมของคนใน
“ทุกคนเห็นบทกันหมดแล้ว รู้ตัวเลือกและผลลัพธ์ทั้งหมดในเกม ก็เหมือนมีคนมาบอกก่อนว่าเกมจะเป็นยังไงต่อ เลยไม่รู้สึกอะไรตอนเล่นจริง
“แต่ในมุมมองของคนนอกอย่างผม ผมคิดว่าเกมนี้มีความพิเศษและน่าสนใจมากๆ”
ลู่หมิงเหลียงอึ้งไป เขาไม่คิดว่าเปาซวี่จะชมเกมขนาดนี้
น่าสนใจเหรอ
พิเศษเหรอ
ถึงจะดูเหมือนเป็นคำธรรมดาๆ แต่คำเหล่านี้มันออกมาจากปากของใครกันล่ะ
เปาซวี่คือใคร เขาคือเทพแห่งการพัฒนาเกม ผ่านเกมมามากมายจึงมีความรู้เชิงลึกในระดับที่เหนือชั้นกว่าผู้เล่นธรรมดาทั่วไป
อย่างการเพิ่มเด็กหญิงเข้าไปในเกมฐานทัพกลางทะเล
สำหรับผู้เล่นภายในประเทศหลายๆ คน นี่คือครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นอะไรแบบนี้
แต่เปาซวี่ออกแบบมาได้แบบนี้ก็เพราะเคยเห็นและสัมผัสเกมต่างประเทศมามากมาย
นี่คือความแตกต่างของมุมม
