อง
ขนาดเปาซวี่ที่เคยเล่นเกมมาตั้งมากมายยังคิดว่าเกมนักออกแบบเกม ‘มีความพิเศษ’ เพราะฉะนั้นเกมนักออกแบบเกมก็ต้องเป็นเกมที่พิเศษจริงๆ!
แต่เปาซวี่ยังพูดไม่จบ
“แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเกมนี้จะทำเงินได้นะครับ” เปาซวี่ว่าต่ออย่างจริงจัง
“ผมคิดว่าบอสเผยกำลังลองพัฒนาเกมนอกกระแส บอสอาจจะกลายเป็นเทพ ไม่งั้นก็เจ๊งไม่เป็นท่า ทุกอย่างขึ้นอยู่กับว่าตลาดจะตอบสนองยังไง”
“ช่วยอธิบายเพิ่มได้ไหมครับพี่เปา” ลู่หมิงเหลียงฟังอย่างตั้งใจ
เปาซวี่จัดระเบียบความคิด
“ผมลองเดาความคิดของบอสเผยจากประสบการณ์ด้านเกมที่มีจำกัดของผม
“ผมคิดว่าบอสเผยน่าจะเป็นคนที่โดดเดี่ยวมาก”
ลู่หมิงเหลียงอึ้งไป “บอสเผยเป็นคนที่โดดเดี่ยวมากอย่างนั้นเหรอครับ ทำไมพี่ถึงคิดแบบนั้น ผมว่า…บอสเผยเป็นคนที่ค่อนข้างร่าเริงแจ่มใสเลยนะครับ”
“คิดงั้นเหรอ” เปาซวี่ถามกลับ “จำตอนกินเลี้ยงบริษัทได้มั้ย บอสเผยเป็นยังไง”
ลู่หมิงเหลียงผงะไปเล็กน้อย
เขาพยายามนึกเหตุการณ์ในวันนั้น
งานกินเลี้ยงที่ว่าจัดเพื่อฉลองความสำเร็จของเกมฐานทัพกลางทะเล บอสเผยพาทุกคนไปกินบุฟเฟต์หัวละสี่ร้อยหยวน
เพราะสนุกสนานกันมาก แถมอาหารก็อร่อย ลู่หมิงเหลียงจึงจำวันนั้นได้ขึ้นใจ
บอสเผยเป็นยังไงเหรอ เขาก็จำไม่ค่อยได้เหมือนกัน
เขาพยายามรื้อฟื้นความทรงจำ
“เหมือนว่า…บอสเผยจะนั่งเงียบอยู่ตลอด ไม่ได้กินดื่มอะไรเท่าไหร่ เหมือนมีอะไรในหัวเยอะ คิดหลายเรื่องอยู่ตลอดเวลา…”
ลู่หมิงเหลียงหันมองเป
