จคือวิธีทำงานของบริษัทนี้!
เขายังจำวันเริ่มงานวันแรกที่ฉางหยางเกมส์ได้
เข้าไปนั่งตูดยังไม่ทันอุ่น หัวหน้าหลิวก็โยนเนื้อเรื่องกองพะเนินให้เขาจัดการ
ไม่บอกงาน ไม่สอนงาน
สั่งงานคลุมเครือ มาตรฐานก็ไม่ชัดเจน
นอกจากกำหนดส่งแล้ว ทุกอย่างก็โยนให้หม่าอี้ฉวินคิดเองหมด
รวมๆ แล้วมีแต่ทำงานล้วนๆ!
แต่ที่เถิงต๋าแตกต่างกันลิบลับ
พอมาถึงก็ไม่ได้ให้ทำอะไร มีแค่บอกให้ดูและเรียนรู้!
อยากทำงานเร็วๆ เหรอ
โทษที เป็นไปไม่ได้หรอก
“ที่นี่คือคนละชั้นเลย
“ที่ฉางหยางเกมส์ทำงานกันง่ายๆ ไม่ได้ใช้เทคโนโลยีมากนัก ขนาดเด็กใหม่อย่างฉันยังทำงานเป็นโคตรเร็ว พวกเขาจ้างพนักงานใหม่มาไว้ใช้งานยิบย่อยเท่านั้น
“ที่เถิงต๋ามีมาตรฐานงานออกแบบสูง เด็กใหม่ทำได้แค่เรียนรู้งาน! แถมยังต้องเรียนงานไปพักใหญ่เลย…
“เฮ้อ เหมือนกลับไปเรียนมัธยมอีกครั้งเลยแฮะ รู้สึกเครียดแถมกดดันสุดๆ”
หม่าอี้ฉวินรู้สึกนับถือบริษัทเถิงต๋า
หลังจากลองเล่นเกมนักออกแบบเกมดูก็รู้สึกว่าเป็นเกมที่มีเอกลักษณ์มาก
เขาไม่เคยพบเจอเกมแบบนี้มาก่อน!
ดูไม่เหมือนเกมทั่วไปในตลาดตอนนี้ ถ้าเอาเกมแบบนี้ไปเสนอที่ฉางหยางเกมส์ บอสคงจะสั่งพับโครงการทันที
ถ้าไม่มีใครเคยทำมาก่อนและดูเสี่ยงมาก บอสของทางฉางหยางเกมส์ไม่มีทางลงทุนทำแน่!
แต่ที่เถิงต๋า การพัฒนาสิ่งใหม่ๆ ดูจะเป็นเรื่องปกติ
มีบอสคอยคิดค้นและนำเสนออะไรใหม่ๆ พนักงานทุกคนก็ร่วมใจทำงานกันได้อย่างไร้ที่ติ!
แนวคิดการทำงานแบบนี้ไม
