ช่วงเช้า วันที่ 16 มีนาคม…
ห้องรับแขก…
เผยเชียนมองชื่อบนประวัติส่วนตัวแล้วรู้สึกสับสนเล็กน้อย
เขาไม่คิดว่าจะมีคนใช้ชื่อแบบนี้
แต่ก็โอเค เขาพยายามออกเสียงชื่อให้ถูก
“หม่าตู๋เปียวใช่ไหมครับ” เผยเชียนเงยหน้าขึ้นมามองนักวางเนื้อเรื่องที่หวงซื่อปั๋วแนะนำมา
หม่าอี้ฉวินพยักหน้า “ใช่ครับ บอสเผย เรียกผมว่า ‘หม่าอี้ฉวิน’ ก็ได้ คนอื่นๆ เรียกกันแบบนั้นครับ”
“อืมๆ”
เผยเชียนเริ่มไล่สายตาดูประวัติส่วนตัวในขณะที่หม่าอี้ฉวินนั่งรออย่างใจจดใจจ่อ
จริงๆ แล้วเผยเชียนไม่ได้ตั้งใจจะรับใคร
ตอนนี้เขามีพนักงานเพียงพอสำหรับการวิเคราะห์และพัฒนาเกมนักออกแบบเกมแล้ว
ส่วนอนาคตจะจ้างคนเพิ่มหรือเปล่า จะค้นคว้าและพัฒนาสองเกมไปพร้อมๆ กันไหม…
เผยเชียนยังไม่อยากคิดอะไรตอนนี้
แต่หวงซื่อปั๋วเป็นคนแนะนำหม่าอี้ฉวิน เผยเชียนเลยต้องมาสัมภาษณ์
ถ้าชายคนนี้มีประวัติส่วนตัวยอดเยี่ยม เขาคงต้องหาเหตุผลมาปฏิเสธไม่จ้าง
เผยเชียนไล่สายตาดูประวัติส่วนตัวอย่างรวดเร็ว
อืม ดูจากประสบการณ์ทำงานก็ไม่ได้มีอะไรโดดเด่น
เขามีประสบการณ์ทำงานแค่ที่เดียวเหมือนหวงซื่อปั๋ว
ทั้งสองคนทำงานที่ฉางหยางเกมส์มาก่อน หวงซื่อปั๋วดูแลเรื่องการวางแผนงาน ส่วนหม่าอี้ฉวินดูเรื่องการวางเนื้อเรื่อง ดูแล้วสองคนนี้น่าจะเป็นเพื่อนร่วมทุกข์กันมา
อีกฝ่ายมีประสบการณ์ทำงานไม่ถึงปี ซึ่งเผยเชียนก็ค่อนข้างพอใจในจุดนี้
รายละเอียดอื่นๆ บนประวัติส่วนตัวก็ไม่ได้โดดเด่นอะไรเลย
หม่