วโมงกับสั่งค็อกเทลหนึ่งแก้วจะเสียเงินรวมทั้งหมดแปดสิบหยวน
ราคานี้ไปเล่นร้านอินเทอร์เน็ตทั่วไปได้ทั้งสัปดาห์!
ลูกค้าส่วนใหญ่จะต้องหนีไปร้านอื่นที่ถูกกว่าทันที
เผยเชียนรู้ว่าร้านอินเทอร์เน็ตระดับสูงแบบนี้จะเป็นที่นิยมในอีกหกถึงเจ็ดปีข้างหน้า
แต่นั่นก็ไม่สำคัญ ขอแค่ตอนนี้ยังไม่เป็นที่นิยมก็พอ
อีกอย่างหกถึงเจ็ดปีข้างหน้า ราคาค็อกเทลก็ไม่น่าจะอยู่ที่แก้วละหกสิบหยวน!
ต้องขาดทุนแน่! ต้องขาดทุนไปอีกสี่ถึงห้าปี
ยอดเยี่ยมจริงๆ!
เผยเชียนลุกขึ้นยืน เตรียมตัวจะกลับออกไป
ตอนนั้นเองหม่าหยางก็เดินเข้ามาถาม “พี่เชียน เราวางแผนไว้ว่าจะเปิดร้านวันมะรืน พี่ว่าเราควรจัดงานฉลองเปิดร้านหรือทำแคมเปญพิเศษมั้ย ผมคิดไว้ว่าสามวันแรกจะลดราคาชั่วโมงเล่นเกมกับเครื่องดื่มลงครึ่งหนึ่ง พี่ว่าให้ส่วนลดประมาณนี้พอมั้ย”
ลดราคาชั่วโมงเล่นเกมลงครึ่งหนึ่งเหรอ
ลดราคาเครื่องดื่มลงครึ่งหนึ่งด้วย
โนๆๆๆ ไม่ได้เด็ดขาด!
ขืนทำแบบนั้น ไม่นานร้านได้ดังเป็นพลุแตกแน่ เขาจะปล่อยให้เป็นแบบนั้นได้ยังไง
เผยเชียนส่ายหน้ารัว “ไม่ได้ ไร้รสนิยม! ร้านเราเป็นร้านระดับสูง เข้าใจรึเปล่า
“เราจะเปิดให้บริการตามปกติ ไม่ใช้วิธีดึงดูดลูกค้าแบบนั้น เหล้าดีไม่จำเป็นต้องปรุงแต่งอะไรเพิ่ม ร้านเราบรรยากาศขั้นเทพแบบนี้ยังจะกลัวลูกค้าไม่เข้ากันอีกเหรอ
“ทำไมต้องลดราคากับทำอะไรใหญ่โตด้วย อย่าทำให้ร้านเราเป็นเหมือนตลาดสดสิ!”
“โอเคครับ ไม่ทำก็ได้…” หม่าหยางไม่
