้แล้วละ”
…
ตอนแรกทั้งสองคนไม่ได้มีไอเดียอะไรเป็นพิเศษ แต่เพราะมีงบประมาณที่จำกัด ไม่สามารถทำหนังฟอร์มใหญ่ได้ เลยตีวงลงมาทำได้แค่ซีรีส์ตอนสั้น
ซีรีส์ตอนสั้นมีตีมหลายแบบ แต่พวกเขาคิดตีมที่โดดเด่นไม่ออกเลย
ท้ายที่สุดหวงซื่อปั๋วก็ตบหัวตัวเองเมื่อคิดอะไรขึ้นได้
ถ่ายเรื่องบอสเผย!
เหมือนที่มีคนเคยพูดไว้ ศิลปะมาจากชีวิต แต่ก็มากกว่าชีวิต จะถ่ายซีรีส์ดีๆ ก็ต้องถ่ายเรื่องชีวิตใครสักคน
หวงซื่อปั๋วจึงคิดถึงบอสเผย!
ความสำเร็จของบอสเผยถือเป็นตำนานอันแสนสวยงาม ถ้าเอามาทำเป็นซีรีส์ตอนสั้น ถึงจะไม่ได้มีกระแสตอบรับมากมาย อย่างน้อยคนในเน็ตก็จะได้รู้ว่ามีคนยอดเยี่ยมแบบบอสเผยอยู่ในโลกด้วย!
หวงซื่อปั๋วเสนอไอเดียให้จูเสี่ยวเช่อฟัง อีกฝ่ายเห็นด้วยทันที
เขาคิดว่าเป็นไอเดียที่น่าสนใจมาก!
ชีวิตประจำวันของโปรดิวเซอร์บริษัทเกมเป็นแบบไหน
ชีวิตของบอสใหญ่ที่หาเงินได้มากกว่าล้านหยวนต่อเดือนเป็นยังไง
แล้วถ้าบอสคนนี้ดูแลพนักงานเป็นอย่างดี เขาก็ถือเป็นบอสที่ดีสุดๆ ไปเลยสิ
คนดูต้องอยากดูแน่!
ดังนั้นทั้งสองคนเลยตัดสินใจตามติดชีวิตบอสเผย!
แต่พอเริ่มเขียนบท สองหนุ่มก็ได้แต่เกาหัวแกรกๆ
เหมือนที่จูเสี่ยวเช่อบอกไป การถ่ายซีรีส์ตอนสั้นต้องมีทักษะและเทคนิคที่เหมาะสม
ถ้าถ่ายไปตรงๆ เรียบๆ ก็จะกลายเป็นเหมือนสารคดี ซึ่งน่าเบื่อมาก
อีกอย่างคนดูอาจจะมองว่าเป็นการขายตรงจากบริษัทเถิงต๋า ทีนี้ก็จะโดนกระแสตีกลับ บริษัทเถิงต๋าอาจจะโดนวิ