ลินหวานมาก!
แว่นตา! ทำไมถึงคิดไม่ได้กันนะ
เผยเชียนไม่ได้สายตาสั้น ไม่จำเป็นต้องใส่แว่น เลยไม่ทันนึกถึงแว่นตา
แต่พอคิดดูดีๆ ซื้อแว่นตาให้ตัวเองสักอันก็ดูจะสมเหตุสมผล!
เขาหันไปหาเลขาซินพร้อมถามขึ้น “ร้านแว่นที่แพงที่สุดอยู่ตรงไหน”
ซินไห่ลู่คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบ “ช็อป Louis Vuitton ที่นี่มีแว่นขายค่ะ น่าจะราคาพอสมควร แต่สินค้าส่วนใหญ่จะเป็นแว่นกันแดด ดิฉันไม่แน่ใจว่าจะตรงตามที่บอสอยากได้หรือเปล่า”
“พาผมไปที”
ทั้งคู่ขึ้นบันไดเลื่อนไป ไม่นานก็เดินไปถึงช็อป Louis Vuitton และเจอชั้นวางขายแว่นตา
เผยเชียนหยิบมาดู พอเห็นราคาก็รู้สึกพึงพอใจมาก!
อันที่ถูกที่สุดราคาสองพันหยวน อันที่แพงที่สุดราคามากกว่าเก้าพันหยวน!
แว่นตาอันละเก้าพันหยวน เอาจริงๆ ราคาเกินที่เผยเชียนคิดเอาไว้มาก แต่ก็ถือเป็นเรื่องดีสำหรับเขา!
พอเผยเชียนหยิบแว่นกันแดดอันละเก้าพันกว่าหยวนขึ้นมา ระบบก็ปฏิเสธทันที
“…”
เผยเชียนพูดอะไรไม่ออก ระบบไม่ยอมให้เขาซื้อ
น่าเสียดายจริงๆ!
เขาลองหยิบอีกอันที่ราคาแปดพันกว่าหยวนขึ้นมา
ครั้งนี้ระบบไม่ได้แจ้งเตือนอะไร!
เผยเชียนแสนดีใจ หลังจากเทียบแว่นตาทั้งสองอันดู เขาก็ตระหนักว่าอันแรกดูเว่อร์เกินไปหน่อย เพราะขอบแว่นดูฉูดฉาด ไม่เหมาะกับการใส่ทำงาน
ส่วนอันที่สอง ถึงจะเป็นแว่นที่มีเลนส์กันแดดด้วย แต่ขอบแว่นบางที่ร้อยด้วยด้ายสีทอง บวกกับเลนส์ที่ดูเรียบหรูทำให้ไม่ฉูดฉาดจนเกินไป
เผยเชียนหยิบมาสวม จาก
