เสร็จจะได้ผลาญเงินที่เหลือได้ ยิ่งเหลือน้อยเท่าไหร่ยิ่งดี”
“ไหนๆ ทุกคนก็ทำงานหนักกัน ฉันว่าคงไม่เกินไปหรอกมั้งถ้าจะพาพนักงานไปดูหนัง กินข้าว แล้วก็ร้องคาราโอเกะ”
คิดได้ดังนั้นเผยเชียนก็โทรหาเลขาซิน
“เลขาซิน เตรียมกำหนดการงานเลี้ยงเย็นวันศุกร์เพื่อฉลองทำเกมฐานทัพกลางทะเลเสร็จ เราจะเริ่มที่ไปดูหนัง จากนั้นก็ไปกินข้าว แล้วก็จบที่ร้องคาราโอเกะ จองที่ไหนได้ก็จองเลย!”
“ใช่ ผมไม่ได้บอกวันผิด เป็นวันศุกร์ตอนเย็น”
“เสาร์อาทิตย์มันวันหยุด เราจะเอาวันหยุดพนักงานมาจัดเลี้ยงได้ไง มันก็เหมือนไปเอาเปรียบเขาสิ”
“ใช่ เอาเป็นวันศุกร์ตอนเย็นนี่แหละ”
“โอเค เสร็จแล้วส่งกำหนดการให้ผมดูด้วย ผมต้องการเหมือนเดิม ทุกอย่างจัดให้หรู โอเคนะ”
เผยเชียนออกคำสั่งไป ขณะที่เขากำลังจะวางสาย เลขาซินก็พูดขึ้น “ขอเวลาสักครู่ค่ะบอสเผย ดิฉันมีอีกเรื่อง”
“บอสจำผู้หญิงที่มาคุยกับบอสตอนที่เราไปเทียนหัวสตูดิโอที่กว่างโจวได้ไหมคะ คนที่ชื่อหลินหวาน”
หลินหวานหรือ
เผยเชียนจำชื่อได้รางๆ
“มีอะไรเหรอ”
“ตอนนี้เธออยู่จิงโจวค่ะ เห็นแจ้งมาว่าอยากทำงานกับบริษัทเรา เธอจริงจังมาก บอกว่าถึงไม่ได้เงินเดือนก็ไม่เป็นไร”
เผยเชียนอึ้งไป “หืม ตอนนี้เธออยู่ไหน”
“ที่ออฟฟิศค่ะ เพิ่งมาถึงได้ไม่นาน ดิฉันกำลังคุยกับเธออยู่”
ไม่ใช่ว่าเธอได้งานดีๆ ที่เทียนหัวสตูดิโอไปแล้วหรือ ทำไมถึงมาที่จิงโจวกัน
อยากทำงานกับบริษัทเรา ไม่ได้เงินเดือนก็ไม่เป็นไรอย่างนั้น
