หรือ
จะเป็นแบบนั้นได้ยังไงกันเล่า!
เผยเชียนคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามขึ้น “เลขาซิน คุณคิดว่าเธอเป็นยังไง”
ซินไห่ลู่เงียบไป จากนั้นก็ตอบอย่างจริงจัง “บอสเผย ดิฉันคิดว่าเธอน่าจะมาจากครอบครัวที่ค่อนข้างมีอิทธิพล น่าจะเป็นทายาทตระกูลร่ำรวย ดิฉันเห็นเธอใช้เสื้อผ้าและกระเป๋าของแบรนด์ดังๆ แค่ชุดที่ใส่ก็ราคาหลายหมื่นหยวนแล้วค่ะ”
“แต่เธอเป็นคนไม่ถือตัว นิสัยดีด้วยค่ะ ดิฉันกังวลแค่ว่าเธออาจจะไร้เดียงสาและอ่อนต่อโลกเกินไป ไม่น่าจะเป็นพนักงานที่ดีได้ แต่ก็แน่นอนว่าบอสต้องเป็นคนตัดสินใจว่าจะรับเธอเข้ามาหรือเปล่า”
ไร้เดียงสาและอ่อนต่อโลกหรือ
ก็เท่ากับว่าทำงานไม่ได้น่ะสิ
เยี่ยมไปเลย! ฉันต้องการพนักงานแบบนี้แหละ!
เผยเชียนคิดว่าหลินหวานมีคุณสมบัติครบถ้วนตามที่เขาต้องการ!
ทายาทตระกูลร่ำรวยผู้ใช้ชีวิตตามใจชอบไม่น่าจะทำงานได้ดี ยอดไปเลยนี่
“โอเค จ้างเธอเลย! เรื่องเงินเดือน…เริ่มที่เดือนละสี่พันหยวนแล้วค่อยขึ้นให้ทีหลัง เซ็นสัญญาจ้างเธอให้ผมด้วย! เรื่องงาน…ใช่ ช่วงนี้ไม่น่าจะมีงานอะไรมาก ยังไม่ต้องมอบหมายให้เธอทำอะไร ปล่อยให้ทำตามใจชอบไปก่อน อ้อ แล้วก็ให้เธอไปงานเลี้ยงวันศุกร์ด้วยเลย!”
เผยเชียนสรุปคร่าวๆ ไม่ได้ใส่ใจอะไรเท่าไหร่เพราะกำลังฝันหวานถึงเงินห้าแสนหยวนที่กำลังจะได้มา
…
ณ บริษัท การพัฒนาเกมฐานทัพกลางทะเลมาถึงช่วงสุดท้ายแล้ว
เนื่องจากเปาซวี่ไม่ได้ไปกว่างโจวด้วย เขาจึงทุ่มเวลาไล่ดูเนื้อเรื่องเกมฐา
